Ετικέτα: Ποίηση

Είναι ο έρωτας Τα σπασμένα πτερύγια Σε μια θάλασσα Ρηξικέλευθη Για τα γυμνά Όνειρα Πού δεν σου μίλησα Είναι ο έρωτας Τα ολόλευκα άνθη Ένα ultramarine Των σεντονιών σου Να ξυπνάμε Και να κοιτάμε Τα αστέρια Να λάμπουν Στον...

Nα 'χε η νοσταλγία σώμα να το σπρώξω απ' το παρά- θυρο έξω ! Nα τσακίσω εκείνο που δε γίνεται ! Kο- ρίτσι που από το...

Κρυώνατε και σας έντυσα τα ρούχα μου· πεινούσατε και σας τάισα τις σάρκες μου· διψούσατε και σας πότισα το αίμα μου. Κι όταν ντυθήκατε και χορτάσατε, ζητήσατε τραγούδι κι εγώ σας έδωσα...

Φοβάμαι μη χάσω το θαύμα των αγαλμάτινων ματιών σου και τη μελωδία που μου αποθέτει τη νύχτα στο μάγουλο το μοναχικό ρόδο της ανάσας σου   Πονώ που είμαι...

Το απομεσήμερο για μια στιγμή καθίσαμε Και κοιταχτήκαμε βαθιά μέσα στα μάτια. Μια πεταλούδα πέταξε απ’ τα στήθια μας   Ήτανε πιο λευκή   απ’ το μικρό λευκό κλαδί της...

Άρχισαν ξαφνικά να συναρμολογούνται Από τους ώμους οι άνθρωποι Και όταν κάποιοι ανακοίνωσαν πως Δεν υπάρχουν άλλα μετρήσιμα πεδία Και στατιστικές ζωής Κάποιοι άλλοι αποφάσισαν Πως Με κάποιο τρόπο Θα ήταν όλα...

Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες εκείνων που πεθάναν, ή εκείνων που είναι για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους. Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε· κάποτε μες στην σκέψι τες...

Καὶ νὰ ποὺ φτάσαμε ἐδῶ Χωρὶς ἀποσκευὲς Μὰ μ᾿ ἕνα τόσο ὡραῖο φεγγάρι Καὶ ἐγὼ ὀνειρεύτηκα ἕναν καλύτερο κόσμο Φτωχὴ ἀνθρωπότητα, δὲν μπόρεσες οὔτε ἕνα κεφαλαῖο νὰ γράψεις ἀκόμα Σὰ...

Ποιος είμαι Είναι μια φωτογραφία Εδώ είμαι κάπως μπλε Κοιτάζοντας μια θάλασσα Που δεν αγγίζω Συχνά μπερδεύομαι Με τις λέξεις Πού δεν λέγονται Γιατί δεν καπνίζω πολύ Μόνο στον ύπνο μου Ο καφές μου Από...

Σου έδινα συνέχεια σου έδινα Και συ έπαιρνες συνέχεια έπαιρνες Και δεν ήξερες πως παίρνεις Δεν ήξερες κι ούτε ποτέ θα ξέρεις Πως η ψιχάλα γίνεται βροχή κατακλυσμός η...