Ετικέτα: Ποίηση

(Passing time)   Το δέρμα σου σαν αυγή Το δικό μου σαν μοσχοκάρυδο Ο ένας ζωγραφίζει την αρχή Ενός βέβαιου τέλους Ο άλλος, το τέλος Μιας σίγουρης αρχής  

Κι έτσι, είναι κάπου μια ψυχή κι ανίδεη και καλή, που την ποθώ και με ποθεί, και πού με περιμένει, —μα πέφτει η νύχτα τι νωρίς,...

Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ' εγώ την φύσι λίγο. Θάλασσας του πρωϊού κι ανέφελου ουρανού λαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη· όλα ωραία και μεγάλα φωτισμένα. Εδώ...

Δεν λιγοστεύ' η συμφορά όσω και αν την λέγης. Αλλ' είναι πόνοι που ήσυχα μες στην καρδιά δεν μένουν. Διψούν με το παράπονο να βγουν να...

Ποτέ δεν θα μάθεις τι ήσουν για μένα κι ας ήσουν ένας ήλιος στο δρόμο μου Ποτέ δεν θα μάθεις πως ήσουν το τραγούδι μου κι...

Από την κλειδαρότρυπα κρυφοκοιτάω τη ζωή την κατασκοπεύω μήπως καταλάβω πώς κερδίζει πάντα αυτή ενώ χάνουμε εμείς. Πώς οι αξίες γεννιούνται κι επιβάλλονται πάνω σ’ αυτό που πρώτο λιώνει: το...

Αγάπη μου, σε αγαπώ· σκύβω το γερασμένο μου πρόσωπο, τον όλεθρό μου, πάνω από τη μορφή σου, με το ματωμένο μου χέρι προσπαθώ να προστατεύσω το στέρνο...

Ο Αγιότατος Έρως «απλώνομαι σαν ένα άχρωμο σύννεφο στην μνήμη σου»   10/8/2019   Γράφει η Μαρία Πανούτσου     Art work by Charles Demuth                                                                                  το χάραμα με βλέπω να κατηφορίζω...

Ω σκοτεινό ανατρίχιασμα στη ρίζα και στα φύλλα! Πρόβαλε ανάστημα άγρυπνο στο πλήθος της σιωπής σήκωσε το κεφάλι σου από τα χέρια τα καμπύλα το θέλημά σου...

Εσβήναν τα χρυσάνθεμα σαν πόθοι στον κήπον όταν ήρθες. Εγελούσες γαλήνια, σα λευκό χαμολουλούδι. Αμίλητος, τη μέσα μου μαυρίλα την έκανα γλυκύτατο τραγούδι κι απάνω σου το λέγανε τα...