Αρχική Ετικέτες Ποίηση

Ετικέτα: Ποίηση

ΥΓ., Μανόλης Αναγνωστάκης

Την αγάπησε γιατί έπρεπε κάποτε ν' αγαπήσει. * Έρωτας : όσο υπάρχουν το άγνωστο και οι αυταπάτες. * Δε θέλω να γνωρίζω πάρα πολύ τους ανθρώπους. * Όλοι κάποτε νέοι. * Ήθελε...

|Τίτος Πατρίκιος

Λοιπόν δοκίμασα και την εκδίκηση. Πάλι εγώ ήμουν ο χαμένος.  

Farewell, Pablo Neruda

Μέσ’ από το δικό σου βάθος, και γονατισμένο, ένα παιδί, θλιμμένο όπως εγώ, μας βλέπει. Απ’ τη ζωή αυτή που στις φλέβες του θα καίει θα ‘πρεπε...

Τριαντάφυλλα στο Παράθυρο, Ανδρέας Εμπειρίκος

Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια Υπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και απ’ αυτή την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου έπους Σκοπός της ζωής μας είναι...

Προσμονή, Ναπολέων Λαπαθιώτης

Τις βαριές τις ώρες που είμαι μόνος και δεν είναι γύρω μου κανείς, που δεν είμαι, παρά μόνο πόνος, –περιμένω, Μάνα, να φανείς!   Κι όπως ήξερα όλες σου...

|Μενέλαος Λουντέμης

Σ' αυτόν τον παραστρατημένο κόσμο μας λείπει αυτό που θέλουμε. Μας λείπει γι αυτό το θέλουμε. Αν είχαμε όσα θέλαμε τι θα μας έλειπε; Κι αν δεν...

Ό, τι δεν ήταν θα ξαναγίνει, Βάσω Χριστοδούλου

Στο τέλος δε θα υπάρχουμε ούτε εμείς θα μας καταπιεί η περαστικότητα σαν άλλη μαύρη τρύπα στο αχανές σύμπαν θα μας ξεχάσουν σαν να μην υπήρξαμε ποτέ -έλα...

Ά λ κ η σ τ ις, Γιώργος Μαρκόπουλος

Άλκηστις κρυμμένο βαθιά ριζικό και Άλκηστις μοίρα δική μου όπου την ευτυχία ξάφνου ένα πρωί νομίζοντας ότι δεν άντεχα άλλο ιδού το πρόσωπο σου στα χέρια μου η...

Χάρτινο το φεγγαράκι, Νίκος Γκάτσος

Θα φέρει η θάλασσα πουλιά κι άστρα χρυσά τ’ αγέρι να σου χαϊδεύουν τα μαλλιά, να σου φιλούν το χέρι. Χάρτινο το φεγγαράκι, ψεύτικη ακρογιαλιά, αν με πίστευες λιγάκι θα `ταν...

Προσέγγιση, Γιάννης Ρίτσος

Μιλούσε για μυστικές αρτηρίες, για σιωπηλά εφόδια, για κείνο το ανάλαφρο βάρος στις πλάτες όταν η Μαρία λύνει την ποδιά της και κοιτάει απ’ το παράθυρο, όταν δυο...

Top

Στον ουρανό τού τίποτα με ελάχιστα, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Από την κλειδαρότρυπα κρυφοκοιτάω τη ζωή την κατασκοπεύω μήπως καταλάβω πώς κερδίζει πάντα αυτή ενώ χάνουμε εμείς. Πώς οι αξίες γεννιούνται κι επιβάλλονται πάνω σ’ αυτό που πρώτο λιώνει: το...

|Fyodor Dostoevsky