Μέσ’ από το δικό σου βάθος, και γονατισμένο,

ένα παιδί, θλιμμένο όπως εγώ, μας βλέπει.

Απ’ τη ζωή αυτή που στις φλέβες του θα καίει

θα ‘πρεπε να δεθούνε οι ζωές μας.

Μέσα απ’ τα χέρια αυτά, παιδιά των χεριών σου,

θα ‘πρεπε να σκοτώσουν τα δικά μου χέρια.

Απ’ τα ανοιχτά του μάτια μες στη γη

θα δω δάκρυα στα δικά σου κάποια μέρα.

Εγώ δεν το θέλω, Αγαπημένη.

Για να μην τίποτα μας δένει

μη μας ενώνει τίποτα.

Ούτε η λέξη που αρωμάτισε το στόμα σου,

ούτε αυτό που δεν είπανε οι λέξεις.

Ούτε του έρωτα η γιορτή που εμείς δεν είχαμε,

ούτε οι λυγμοί σου δίπλα στο παράθυρο.

(Αγαπώ των ναυτικών τον έρωτα

που φιλάνε και παν.

Αφήνουν μονάχα μια υπόσχεση

και πια δε γυρνάν.

Σε κάθε λιμάνι κάποια τους προσμένει:

οι ναυτικοί φιλάνε και πάν.

Μια νύχτα πλαγιάζουνε με τη θανή τους

σε στρώμα της θαλάσσης τα νερά.)

Τον έρωτα αγαπώ που μοιράζεται

σε φιλιά, στρώμα και ψωμί.

Έρωτας που μπορεί να είναι αιώνιος

και μπορεί να κρατάει μια στιγμή.

Έρωτας που ζητάει να λευτερώνεται

για να μπορεί ξανά να ερωτευτεί.

Έρωτας θεοποιημένος που έρχεται.

Και  θεοποιημένος θα ξαναχαθεί.

Πια δε θα χαίρονται τα μάτια μου στα μάτια σου,

πια δε θα γλυκαθεί ο πόνος μου μαζί σου.

Μα όπου και να πάω θα ‘χω τη ματιά σου

κι όπου βαδίζεις θα τον κουβαλάς τον πόνο μου.

Ήμουν δικός σου, δική μου εσύ. Θα είσαι αυτού που σ’ αγαπά,

αυτού που κόβει στο κηπάκι σου ό,τι εγώ έχω σπείρει.

Εγώ φεύγω. Είμαι θλιμμένος μα πάντα είμαι θλιμμένος.

Έρχομαι από τα χέρια σου. Δεν ξέρω για πού πάω.

…Απ’ την καρδία σου μου λέει αντίο ένα παιδί.

Κι εγώ του λέω αντίο.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο60ό ΦΚΘ ||31/10-10/11/2019
Επόμενο άρθροTo Τραγούδι της Ημέρας
Avatar
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων σχέσεων/ Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας. Από το 2017 φοιτά στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα παρακολουθεί σεμινάρια στην Συμβουλευτική ψυχικής υγείας και το Ραδιόφωνο. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. ‘Εχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει ,πια, πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… ευγνωμοσύνη, εμπιστοσύνη, ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό. Τώρα το ‘’Ολόγραμμα’’ ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο του Πολιτισμού και των Τεχνών, του Βιβλίου και της Ποίησης, των Μουσείων και των Εικαστικών, της Φωτογραφίας και της Μουσικής με συνεπιβάτες του εσάς…