Ετικέτα: Ποίηση

Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ μέρες βαριές, επάνω κάτω τριγυρνώ για νά ’βρω τα παράθυρα. — Όταν ανοίξει ένα παράθυρο θα ’ναι παρηγορία. — Μα τα...

Δεν με χωράει το σώμα μου. Θέλω να επεκταθώ, να φύγω. Ανοίγω τη βρύση. Τρέχει το νερό.  Τρέχει η νύχτα. Σκύβω να πιω, να ξεχάσω. Κτυπάω πάνω στο...

Θέλω να γίνω αλλιώτικα ευτυχής... Βοήθησέ με να πατήσω κάπου και να κοιτάξω ψηλότερα.  

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με, αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με— όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη, κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα· όταν τα χείλη και το...

Μέσα στα μάτια σου μπορώ να δω κάτι πολύ αγαπημένο. Και τα θυμάμαι ακόμα, και ακόμα τα κοιτώ. Και ακόμα μου θυμίζουν, δυο μάτια που γνωρίζουν. Όταν μιλούν τα ακούω και...

Ι Έρχεται η φωνή μου άνεμος του απείρου. Έρχεται η φωνή μου φορτωμένη την αρσενική Γύρη των άστρων• έρχεται Στο λουλούδι του νου σου.   II Έρχομαι από την άκρη μιας Αιωνιότητας. Με προβιά...

Να πετάμε ψηλά με στόχους κι' όνειρα. Να ονειρεύεσαι πλάι μου τις νύχτες λίγο πριν κοιμηθείς και σου υπόσχομαι πως θα μας βγάλω απ' την κόλαση και θα ονειρευόμαστε και με μάτια ανοιχτά. Σαν...

κανένα γυναικείο χέρι δεν κράτησα δεν χάιδεψα ως τώρα με την παλάμη μου με τ’ ακροδάχτυλα τόσο ανάλαφρα τόσο θερμά κι ερωτικά όσο ένα κοινό μολύβι   ένα μολύβι που κουρνιάζει ανάμεσα στον μέσο...

Θα 'ρθει μια μέρα που δε θα 'χουμε πια τι να πούμε Θα καθόμαστε απέναντι και θα κοιταζόμαστε στα μάτια... Καπνίσαμε -θυμήσου- ατέλειωτα τσιγάρα συζητώντας ένα βράδυ...

Μέρες σαν και σήμερα, δεν μπορείς να μου πάρεις λέξη, ξεγελάω την πείνα μου με σύκα και με λυπάται μέχρι και η σουπερμαρκέτισσα. Ξεγελάω την πείνα μου με...