Ετικέτα: Ποίηση
Δεν έχω ήλιο να σε κρατήσω, Τραϊανός Αλέξης
Δεν έχω ήλιο να σε κρατήσω
Φόρεμα να σε ντύσω
Μένει μόνο ο ύπνος μου να σε δέχεται
Στις μυστικές του κρύπτες
Στις ανεκπλήρωτες διαθέσεις του
Να σε μαζεύει...
Ἄρνηση, Γιώργος Σεφέρης
Στὸ περιγιάλι τὸ κρυφὸ
κι ἄσπρο σὰν περιστέρι
διψάσαμε τὸ μεσημέρι
μὰ τὸ νερὸ γλυφό.
Πάνω στὴν ἄμμο τὴν ξανθὴ
γράψαμε τ᾿ ὄνομά της
ὡραῖα ποὺ φύσηξεν ὁ μπάτης
καὶ σβήστηκε...
Γη των απουσιών, Κική Δημουλά
Τώρα θὰ κοιτάζεις μία θάλασσα.
Ἡ διάθεση νὰ σὲ ἐντοπίσω
στὴ συστρεφόμενη ἐντός μου γῆ τῶν ἀπουσιῶν
ἔτσι σὲ βρίσκει:
πικρὴ παραθαλάσσια ἀοριστία.
Ἐκεῖ δὲν ἔχει ἀκόμα νυχτώσει
κι ἂς...
Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν, Ντίνος Χριστιανόπουλος
Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν βαραίνουν μέσα μας πιὸ πολύ,
ὅμως ἡ δική σου τρυφερότητα πόσο καιρὸ ἀκόμα θὰ βαστάξει;
Ὅ,τι μᾶς γλύκανε, τὸ ξέπλυνε ὁ χρόνος...
Μιμόζα, Σοφία Σταθάκη
Δεν έχω εγωϊσμό και υποσιτίζομαι.
Και θέλω να σου πω, πως ξανασκέφτηκα.
Στο δρόμο όταν σ' είδα, πώς σε κοίταξα.
Έπινα με θυμό, που άλλοι τσούγκρισαν.
Δεν έχω...
Γι’ αυτό αν τύχει και μ’ αγαπήσεις, Κατερίνα Γώγου
Για σένα στις επιθυμίες μου
λόγος δε γίνεται ποτέ.
Δε σε προέβλεψαν ποτέ
τα όνειρά μου
Οι προαισθήσεις μου
ποτέ δε σε συνάντησαν.
Ούτε η φαντασία μου.
Κι όμως μια ανεξακρίβωτη...
Η άνοδος, Ανδρέας Εμπειρίκος
Οι λέξεις όταν πέφτουν στο σώμα της νυκτός
Μοιάζουν με καράβια που τις θάλασσες οργώνουν
Με άνδρες που σπέρνουν και γυναίκες που μιλούν
Μέσα στους ποππυσμούς των...
Με το σκοτάδι και το φως, Σοφία Σταθάκη
Νιώθω πως τώρα σ' αγαπώ με άλλον τρόπο,
που πιο πολύ πονάει απ' τις φορές τις άλλες
και πλέον τίποτα δεν κρύβω απ' τον εαυτό μου,
τα...
Top
Μεγάλο Γράμμα, Τίτος Πατρίκιος
(αποσπάσματα)
Πρέπει να σου μιλήσω…
Δίχως σκιάδι στα μάτια,
δίχως μάτια που ν’ απαντούν στον πρωινό σου χαιρετισμό,
μέναμε όρθιοι όταν
ο ήλιος πυρπολούσε βράχια, βλέφαρα, καρδιές,
όταν μες στη...
