Ετικέτα: Ποίηση
Επιτέλους, Γιάννης Ρίτσος
Πριν από εσένα ήσουν εσύ;
Έξω στο δρόμο δεν περνάει κανένας.
Το φως του δωματίου πέφτει κάθετα
τονίζοντας τα ζυγωματικά, σβήνοντας το σαγόνι
μέσα στην ίδιαν απορία: «υπήρξαμε;»....
|Μάτση Χατζηλαζάρου
Η αγάπη
ξεντύνει τα κορμιά
εσύ μ’ ανοίγεις παράθυρο
με κλείνεις
με στολίζεις φυτά
και τα περιποιείσαι
με μυρίζεις
με διψάς
με κρατάς
ξαφνικά
με λύνεις
και γελάω ακόμα ακόμα
Τα πάθη της βροχής, Κική Δημουλά
Κάθε σταγόνα κι ένα εσύ,
Όλη τη νύχτα
Ο ίδιος παρεξηγημένος ήχος,
Αξημέρωτος ήχος.
(Το λίγο του κόσμου)
Ἔξοδος, Νικηφόρος Βρεττάκος
Κάποτε ὅλα τελειώνουν: θολά ποτάμια καί νύχτες. Ἀρκεῖ νά μπορέσεις
νά σώσεις στό τέλος τήν ψυχή σου, καθώς
ἡ μητέρα τό βρέφος της
διαβαίνοντας
μιά
πυρκαγιά ἤ μιά θάλασσα.
Θέλω να γράψω ένα ποίημα, Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ
Θέλω να γράψω ένα ποίημα
για την πραγματικότητα
αυτή που δεν έζησε ποτέ κανείς
αφού ο καθένας
στη δική του βρέθηκε φυλακισμένος
αιώνες τεντώνοντας τα χέρια προς τα έξω.
Την...
|Pablo Neruda
Τη νύχτα ονειρεύομαι πως
εσύ και εγώ είμαστε δυο
φυτά που ψήλωσαν μαζί,
με ρίζες μπλεγμένες, και
πως εσύ γνωρίζεις το
χώμα και τη βροχή, όπως
το στόμα μου, γιατί...
Η σιωπή που ακολουθεί, Βύρων Λεοντάρης
Ὄχι μόνο τ’ ἀθῶα παράπονα,
ποὺ ἀναποδογυρίζουνε μὲ μιὰ κλοτσιὰ στὸ στῆθος,
ὄχι μόνο οἱ φωνές, ποὺ τὶς ξαπλώνουν στὶς πλατεῖες,
ὄχι μόνο οἱ ἀνύποπτοι ἐνθουσιασμοί.
Πιὸ δυνατὴ...
Ο τόπος όλος κοντά του, Ελένη Βακαλό
Γιατί στην άβυσσο μέσα υπάρχω όπως
υπάρχει στο ποίημα μου
πάντα κρυμμένος, όχι μια λέξη, παρά ένας
λυγμός.
Γράμματα στη Άννα, Άγγελος Σικελιανός
Να σε ζητώ μ’ όλες τις ίνες μου όλες τις στιγμές,
Να κολυμπάω αντίστροφα στο ρέμα της απόστασης
Για να Σε ‘γγίξω.
Top
« τα πρωινά »
Μαρία Σ. Πανούτσου
« τα πρωινά »
ή ψάχνοντας το τραγούδι των πουλιών
Καταγραφή ποιημάτων
Από το 2018…2019…2022… και συνεχίζονται καθημερινά
Art work by John James Audubon
Τα πρωινά
χωρίς αιτία και...
