Ετικέτα: Ποίηση

Βαθύτερο ἀπ᾿ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ταραχὴ ποὺ φέρνει μέσ᾿ στὸ στῆθος ἡ ἐπιθυμία ζεῖ στὸ θαλάσσιο βράχο ἕν᾿ ἄνθος ὁλομόναχο. Ποιὰ φωνὴ τὸ κυρίεψε καὶ μοιάζει...

Αυτό που είμαι, είναι πιο πολύ από αυτό που κάνω, μα αυτό που κάνω, είναι αυτό που είμαι. Δεν οδηγούμαι σε έναν δρόμο, οδηγούμαι για να φτιάχνω έναν δρόμο. Να...

Σαν το βαθύ νερό μιλούσε. Οι λέξεις του από ψηλά έσταζαν άγνωστο δάκρυ. Εγώ άκουγα μέσα μου βροχή. Ο Θεός ήταν. Προσευχόταν να μην τον αγνοώ.    

Νύχτωσε στη θάλασσα, νύχτωσε κι εδώ. Νύχτωσε κι έξω από τα μάτια. Και μονάχα στο μαξιλάρι μας αγρυπνά ένα ό ν ε ι ρ ο, που κοιμάται και...

Εδώ, που άνθρωποι κάθονται και ακούν τους στεναγμούς τους¨ Που από το τρέμουλο ριγούν τα θλοβερά, γκρίζα μαλλιά τους, Που η νιότη γίνεται ωχρή, ασθενική και...

Ψάξε στην καρδιά σου να βρεις τον ήλιο που έφυγε.    

Η ομορφιά των γυναικών που άλλαξαν τη ζωή μας βαθύτερα κι από εκατό επαναστάσεις δεν χάνεται, δεν σβήνει με τα χρόνια όσο κι αν φθείρονται οι φυσιογνωμίες όσο...

Θέλησα να σου γράψω για τις παλιές μας τις χαρές, όμως έχω ξεχάσει να γράφω ποιήματα χαρούμενα. Να με θυμάσαι...    

Μες στην απελπισμένη έξαψή μου μην είσαι τόσο αδυσώπητος μαζί μου. Δείξε μου αγάπη, έστω και από συμπόνια, όταν τα χείλη δεν μπορούν να ειρωνευτούνε, όταν τα χέρια...

Είμαστε, συναρτήσεις φλύαρων απόπατων, αρμονικών χρωμάτων, ανάπηρων λοστών όταν λιώνει το σπίρτο απάνω στο χέρι μας, και μόνο μέσα μας φωνάζουμε ωχ, όταν διοργανώνουμε ειδικά πάρτι, με τα λάθος φιλιά, στο παιχνίδι...