Αρχική Ετικέτες Ποίηση

Ετικέτα: Ποίηση

Λογοτεχνικό μοτίβο, Mónica Lavín

Της έγραψε τόσους στίχους, διηγήματα, τραγούδια ακόμα και μυθιστορήματα που μιά νύχτα, γυρεύοντας με πάθος το χλιαρό κορμί της, δεν βρήκε παρά ένα φύλλο χαρτί ανάμεσα στα...

Soneto LII, Pablo Neruda

Τραγουδάς κι η φωνή σου μες στον ήλιο το σιτάρι της μέρας ξεσπυρίζει, μιλάν τα πεύκα στη χλωρή του γλώσσα: κελαηδάν τα πουλιά όλα του χειμώνα. Τα υπόγεια...

Αγάπη μου, Φερνάντο Πεσσόα

Αγάπη μου, προτιμώ τα τριαντάφυλλα απ’ την πατρίδα· Και πιο πολύ από τη φήμη και την αρετή Μ’ αρέσουν οι μανόλιες. Όσο αυτή η περαστική ζωή δε...

Τα βήματα, Μυρτιώτισσα

Τα βήματα, τα βήματά σου τα γνώριμα τ’ αγαπημένα που είναι χαμένα. Έχω ποθήσει τη μιλιά σου, τα μάτια σου, τα δυο σου χέρια. Κι έχω διψάσει τα...

Ἕνα ἔρημο ἄνθος, Νίκος Καρούζος

Βαθύτερο ἀπ᾿ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ταραχὴ ποὺ φέρνει μέσ᾿ στὸ στῆθος ἡ ἐπιθυμία ζεῖ στὸ θαλάσσιο βράχο ἕν᾿ ἄνθος ὁλομόναχο. Ποιὰ φωνὴ τὸ κυρίεψε καὶ μοιάζει...

Ακούω προσεκτικά, Σοφία Σταθάκη

Αυτό που είμαι, είναι πιο πολύ από αυτό που κάνω, μα αυτό που κάνω, είναι αυτό που είμαι. Δεν οδηγούμαι σε έναν δρόμο, οδηγούμαι για να φτιάχνω έναν δρόμο. Να...

Η προσευχή του Θεού, Ανδρέας Καρατζάς

Σαν το βαθύ νερό μιλούσε. Οι λέξεις του από ψηλά έσταζαν άγνωστο δάκρυ. Εγώ άκουγα μέσα μου βροχή. Ο Θεός ήταν. Προσευχόταν να μην τον αγνοώ.    

Βραδινή Νοσταλγία, Μενέλαος Λουντέμης

Νύχτωσε στη θάλασσα, νύχτωσε κι εδώ. Νύχτωσε κι έξω από τα μάτια. Και μονάχα στο μαξιλάρι μας αγρυπνά ένα ό ν ε ι ρ ο, που κοιμάται και...

Ωδή σ’ ένα αηδόνι, Τζων Κητς

Εδώ, που άνθρωποι κάθονται και ακούν τους στεναγμούς τους¨ Που από το τρέμουλο ριγούν τα θλοβερά, γκρίζα μαλλιά τους, Που η νιότη γίνεται ωχρή, ασθενική και...

Το εμβατήριο του ωκεανού, Γιάννης Ρίτσος

Ψάξε στην καρδιά σου να βρεις τον ήλιο που έφυγε.    

Top

Οι μέρες είναι πέτρες, Γιώργος Σεφέρης

«Οι μέρες είναι πέτρες. Τσακμακόπετρες που έτυχε νά βρει η μια την άλλη κι έγιναν δυο τρεις σπίθες· πέτρες του αλωνιού που τις χτυπούν τα πέταλα...

|Jalaluddin Rumi