Αρχική Ετικέτες Ποίηση

Ετικέτα: Ποίηση

To κάθισμα του αετού, Carlos Fuentes

Άλλο μη με ρωτάς Άσε με να φανταστώ Πως δεν υπάρχει παρελθόν Πως εμείς οι δύο Γεννηθήκαμε Την ώρα Που γνωριστήκαμε...

Λήθη, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Κλειστά εντός ανθοκομείου υπό τα υελώματα τ' άνθη ξεχνούν πώς είν' η λάμψις του ηλίου και πώς φυσούν αι αύρ' αι δροσεραί όταν περνούν.  

Νυκτερινό νερό, Octavio Pas

Η θλίψη των ματιών του αλόγου που τρέμουνε μέσα στη νύκτα, Η θλίψη των ματιών του νερού στον κάμπο που κοιμάται, Είναι μέσα στα μάτια σου...

Aναμνήσεις, Ναπολέων Λαπαθιώτης

Τὸ κάθε τι ποὺ πέρασε, γιὰ πάντα μ᾿ ἔχει σκλάβο κι ὅσο γυρεύεις Σήμερα, τὸ Χτὲς νὰ μ᾿ ἀφανίσεις, τόσο σὲ ῾κεῖνο θὰ γυρνῶ καὶ τόσο...

Μόνο γιατί μ’ ἀγάπησες, Μαρία Πολυδούρη

Δέν τραγουδῶ, παρά γιατί μ' ἀγάπησες στά περασμένα χρόνια. Καί σέ ἥλιο, σέ καλοκαιριοῦ προμάντεμα καί σέ βροχή, σέ χιόνια, δέν τραγουδῶ παρά γιατί μ' ἀγάπησες. Μόνο γιατί μέ...

Είμαι πεινασμένος για το στόμα σου, Pablo Neruda

Είμαι πεινασμένος για το στόμα σου,τη φωνή σου, την κόμη σου και μες στους δρόμους διαβαίνω νηστικός, σιωπηλός, δε με βαστάει το ψωμί, η αυγή μ'...

Ρωγμές, Νίκος Καρούζος

Πάλι στοὺς δρόμους ὁποὺ ζήσαμε τὴν προσωπίδα κόκκινη μὲ σταλαγματιὲς χρυσοῦ τέτοια περιπέτεια τέτοια ὡραία ἐλπίδα μέσ᾿ στὶς συνέχειες τῶν ὀνείρων ἔχω τὸν ἀμνὸ δὲν πιστεύω στὰ ποτάμια...

Τη σκιά σου σμιλεύω, Pedro Salinas

Τη σκιά σου σμιλεύω. Της έχω ήδη αφαιρέσει τα χείλη, τα κόκκινα και σκληρά: έκαιγαν. Θα σ’ τα ‘χα φιλήσει πολύ περισσότερο. Ύστερα σταματάω στα μπράτσα σου, τα σβέλτα, τα...

Παράπονο, Οδυσσέας Ελύτης

Εδώ στου δρόμου τα μισά έφτασε η ώρα να το πω άλλα είναι εκείνα που αγαπώ γι’ αλλού γι’ αλλού ξεκίνησα.   Στ’ αληθινά στα ψεύτικα το λέω και τ’...

Το φως, Γιώργος Σεφέρης

Καθώς περνούν τα χρόνια πληθαίνουν οι κριτές που σε καταδικάζουν~ καθώς περνούν τα χρόνια και κουβεντιάζεις με λιγότερες φωνές, βλέπεις τον ήλιο μ’ άλλα μάτια~ ξέρεις πως εκείνοι που...

Top

Να μάθεις να φεύγεις, Μενέλαος Λουντέμης

Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών. Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν. Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας. Να φεύγεις ! Αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς. Να μην παίρνεις τίποτα...