Ετικέτα: Ποίηση

Είπα να υποχωρήσω σ’ ένα χαμόγελο, να δω πού φέρνουν δυο χείλη όταν ανοίγουν σαν αγκαλιά, κι από υποχώρηση σε υποχώρηση κι από χαμόγελο σε χαμόγελο...

Απόψε μου έλειψες. Τη στιγμή εκείνη, που με τύλιξαν δυο χέρια άλλα. Παραπατώ κάθε βράδυ σε κάποιο μπουκάλι με φυσαλίδες. Εσύ πέφτεις ξερός από την κούραση, το ξέρω. Το...

Ένα πλατύ, δροσερό χαμόγελο έτρεχε πάνω στο γυμνό κορμί σου Σαν ένα κλωνάρι πασχαλιάς, πρωί, την άνοιξη Έσταζες όλη από ηδονή, οι ερωτικές κραυγές μας Τινάζονταν μέσα...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Κυανό Ποιητική Συλλογή   Ευωδιάζοντας φιλανθείς έρωτες ένα απομεσήμερο εαρινό· κράτα με.   Όσο πλησιάζουμε από το βυθό της θάλασσας προς την επιφάνεια, το χρώμα των υδάτων αλλάζει και από σκούρο μαύρο...

Σε έχω μετά βίας αφήσει, είσαι μέσα μου, κρυσταλλένια, ή τρέμοντας, ή με ανησυχία, πληγωμένη από μένα, ή κυριευμένη από αγάπη, όπως όταν τα μάτια σου κλείνουν μπροστά στο...

Φάνηκε η παλιά εξέδρα, ξύλο στο μάτι της θάλασσας.   Ομίχλη με γλάρους στ’ ανοιχτά λαδοφάναρα στην παραλία στους βράχους νεκροί πιλότοι θα μαζεύουν τις πυξίδες τους, κομμάτια από σπασμένα...

Ζώντας σε παραμύθια και θρησκείες, περνώντας μες από θρύλους, πολιτείες και λαούς άκουσα και για κείνο το γεφύρι που το πλάτος του δεν είναι πιο μεγάλο...

Μια μέρα το θηρίο απλά τρυπώνει Χωρίς τυμπανοκρουσίες Δίχως θόρυβο Σαν παροξύτονος ήχος που πληγώνει την ακοή σου Κύμα που πλημμυρίζει και σε πνίγει   Η απώλεια είναι η ζωή που...

Κάποτε μια νύχτα θ’ ανοίξω τα μεγάλα κλειδιά των τρένων για να περάσουν οι παλιές μέρες οι κλειδούχοι θα ‘χουν πεθάνει, στις ράγιες θα φυτρώνουν...

|16 Aυγούστου 1920 - 9 Μαρτίου 1994|   Αν δε σε ξαναδώ ποτέ θα σε κουβαλώ πάντα μέσα μου - κι έξω - στα ακροδάχτυλά μου  και τις γωνίες του μυαλού...