Ετικέτα: Σταύρος Σταυρόπουλος

Ο κόσμος ήταν αγορασμένος. Γύρω του κούρνιαζαν νυσταγμένες οι οικογένειες. Ανακάτευαν μια φωτιά χαλασμένη. Με το ένα τους μάτι γυάλινο, τις ραγισμένες τους αγκαλιές...

Χθες ονειρεύτηκα πως ξανάρθες Ήσουν σαν ηλικιωμένος κήπος Που δεν απομακρύνθηκε ποτέ Απ’ το μέλλον του Έσκυψα και σε μάζεψα Με εκείνη τη βιασύνη στα δάχτυλα Που έχουν οι τυφλοί Πήρα τα λουλούδια σου Από το αμαξοστάσιο...

ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ του δρόμου. Όλα οπισθοχωρούν προς τα μέσα. Παραχωρούν βάθος. Κόβεται ο ορίζοντας, γυαλί. Πέφτει μέσα στην νύχτα και χάνεται. Εκεί θα...