Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας
Ποίημα 1338, Emily Elizatheth Dickinson
Κι όμως ο Χρόνος συνεχίζεται –
Το λέω χαρούμενη σ’ όσους πονάνε τώρα –
Θα ζήσουν –
Υπάρχει Ήλιος –
Δεν το πιστεύουν τώρα –
44 Ποιήματα & 3...
Το φάρμακο, Τίτος Πατρίκιος
Υπάρχουν πράγματα που ακόμα
θέλω να κρατάω κρυφά
υπάρχουν πρόσωπα που δεν κατονομάζω
μ’ όλο που συνεχώς απομακρύνονται
κι ούτε που θα ‘ταν τρομερό
αν αποκάλυπτα τα πάντα
μόνο που...
Η Πέτρα του ήλιου, Οκτάβιο Πας
(απόσπασμα)
Η ζωή πότε ήταν αληθινά δική μας,
πότε είμαστε αληθινά αυτό που είμαστε
αληθινά, μονάχοι μας, δεν είμαστε, δεν είμαστε ποτέ
παρά ίλιγγος και χάος
γκριμάτσες στον καθρέφτη,...
Κατακόρυφη ποίηση, Roberto Juarroz
Δεν υπάρχουνε παράδεισοι χαμένοι
Ο παράδεισος είναι κάτι που χάνεται καθημερνά
Όπως καθημερνά χάνονται η ζωή,
Η αιωνιότητα κι ο έρωτας.
Έτσι επίσης χάνουμε την ηλικία
Που, ενώ φαίνεται...
H ωραία, Γιώργης Μανουσάκης
Ήταν μια τέλεια σύνθεση
από παιγνίδια ερωτικά λευκών χεριών
νωχελικά λυγίσματα κύκνειου τραχήλου
χρυσές απετονιές βλεμμάτων
κι αναλαμπές θεϊκών χαμόγελων.
Λάθος μου, βέβαια, που θέλησα ν’ αναζητήσω
το ανύπαρχτο. Μ’...
Προτροπές, Ηλίας Κεφάλας
Διάφανος να είσαι. Σαν τη σταγόνα
της βροχής που κρέμεται
στη λαμπερή απόληξη των φύλλων.
Γυμνός και τόσο καθαρός. Όπως αστέρι
και κρύσταλλο, που το χτυπά η αντηλιά.
Γι...
Με κεινην, Pablo Neruda
Έτσι σκληρός που είναι τούτος ο καιρός, περίμενέ με
θα τον ζήσουμε με κέφι.
Δος μου το μικρό χέρι σου:
θ' ανεβούμε και θα υποφέρουμε.
θα πηδήσουμε και...
Πως να ζωγραφίσετε ένα πουλί, Jacques Prévert
Ζωγραφίστε πρώτα ένα κλουβί
με μια πόρτα ανοιχτή
ζωγραφίστε μετά
κάτι όμορφο
κάτι απλό
κάτι ωραίο
κάτι χρήσιμο
για το πουλί
βάλτε έπειτα το μουσαμά απάνω σ’ ένα δέντρο
σ’ ένα κήπο
σ’ ένα...
Ζιγκουάλα – Αθήνα, Γιώργος Μαρκόπουλος
Ακόμα φοβάμαι ν’ ανοίξω την πόρτα το βράδυ.
Κι αν καμιά φορά ανέμελος πετάγομαι στο δρόμο,
ένα χέρι είναι, όπως και τότε, που πισθάγκωνα με δένει,
ενώ...
Διείσδυση, Γιάννης Ρίτσος
Τα πιο πολλά, τα πιο ωραία,
τα΄δες απ΄την κλειδαρότρυπα-
λουλούδια πεσμένα στο πάτωμα
και μέσα στα παπούτσια σου.
Καλύτερα λοιπόν
να περπατάς ξυπόλητος
μη σ΄ακούσουν.
*Διείσδυση, Γιάννης Ρίτσος















