Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Ο χρόνος είναι γενικός. Δεν μπορούμε να εντοπίζουμε τα οράματα. Δεν μπορούμε να μοιράζουμε αστραπές απ’ τα κλωστήρια τ’ ουρανού με δόσεις. Ένα σκαθάρι το στοχαζόμαστε απέριττα η πιο...

«Ἦρθα», ἔλεγες πάντα μπαίνοντας στὸ δωμάτιο, παρ᾿ ὅλο ποὺ δὲν ……σὲ περίμενε κανείς. Ὅμως ἀκριβῶς αὐτό σου ἔδινε μιὰ βαθύτερη ἀπάντηση. *Από τὴ συλλογὴ Ἀνακάλυψη, ἑνότητα, Σημειώσεις,...

Στάζει τὸ σπίτι μας ἀπόψε, πάλι στάζει καὶ χτυποῦν στὸ μέτωπο οἱ σταγόνες καὶ χτυποῦν μιὰ λίμνη ποὺ φιλῶ, μιὰ θάλασσα ποὺ ἀγκαλιάζω. -Ποῦ εἶσαι; Ποῦ εἶμαι;...

Θέλεις να φαντάζεσαι τον εαυτό σου ακλόνητο βράχο. Έστω. (Αν και -μεταξύ μας-, θα μπορούσες να βρεις κάτι λίγο πιο πρωτότυπο για την περίπτωσή σου.) Όμως στο τέλος θα...

Είπες βαθιά θα σκάψεις μες στον εαυτό σου, να τον γνωρίσεις, να τον καταχτήσεις ίσως. Μα τι νόμισες πως είναι ο εαυτός σου, ορυχείο στοές ν’ ανοίγεις...

Θάλασσα του χειμώνα αφημένη από τους ανθρώπους. Έλα ας καθίσουμε μια στιγμή στην ησυχία. Όπως καθίσαμε παιδιά στη σχολική εορτή. Όπως κάθισαν οι καλεσμένοι στην αυλή στους αρραβώνες...

Λοιπόν, τόλυσες τόσο απλά το πρόβλημά σου, φίλε μου. Κι' όσο που σκέφτομαι πως στο γυμνάσιο δεν τα κατάφερνες καθόλου στα προβλήματα. Αλήθεια πως δεν είναι τα σχολεία μα...

«Το μόνο που θυμάμαι είναι τα φιλιά, όλες οι άλλες λεπτομέρειες μού διαφεύγουν – σώμα, κινήσεις, διαγράμματα και τα λοιπά. Το μόνο που θυμάμαι είναι τα φιλιά στα χείλια, σα χαρακιές στα χείλια – το...

Να εξέπνεα εδώ, να εξέπνεες κι εσύ σ’ αυτό το μικρό κομματάκι γης· να τελειώναμε με τα ζητήματα της ύπαρξης …………………………………………………….. Μπαίνουμε επιτέλους στην ανήλικη φάση του κινδύνου η...

Σβήσε τα μάτια μου· μπορώ να σε κοιτάζω, τ' αυτιά μου σφράγισέ τα, να σ' ακούω μπορώ. Χωρίς τα πόδια μου μπορώ να 'ρθω σ' εσένα, και...