Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Να γυρίζεις - αυτό είναι το θαύμα - με κουρελιασμένα μάτια με φλογωμένους κροτάφους απ' την πτώση να γυρίζεις στην καλή πλευρά σου. Πεσμένος αισθάνεσαι την κόλαση που είναι η...

Επειδή ο χρόνος είναι μια πατρίδα στην οποία επιστρέφω επειδή το φθινόπωρο γίνεται άλλη εποχή όποτε θέλω επειδή τα φύλλα δεν πέφτουν πια από τα δέντρα τα βήματά μου...

Σας αγαπούσα: και ίσως ακόμα η αγάπη μου δεν σβήστηκε εντελώς απ’ την ψυχή μου· αλλά αυτό εσάς, να μη σας ενοχλεί· τίποτε εσάς δεν θέλω να...

Τους φίλους σας να σκέφτεστε χωρίς αιτία και μνήμη, έτσι αμίλητους σκυφτούς να περπατούν έντονα να τους σκέφτεστε να κλαίτε μόνο και μόνο γιατί υπάρχουν και δεν ξέρετε πώς...

Ὁ ταχυδρόμος, σέρνοντας στὰ βήματά του τὴν ἐλπίδα μου μοῦ ῾φερε καὶ σήμερα ἕνα φάκελο μὲ τὴ σιωπή σου. Τὸ ὄνομά μου γραμμένο ἀπ᾿ ἔξω μὲ λήθη. Ἡ διεύθυνσή...

Τι ωραία που είσαι αγαπημένη μου. Τα μάτια σου σαν περιστέρια Πίσω από το πέπλο σου. Κοπάδι γίδια τα μαλλιά σου Που κατεβαίνουν τις πλαγιές, Κοπάδι κουρεμένα πρόβατα τα...

Μου φεύγουν οι λέξεις σαν πρωινά πουλιά ξαναγυρίζουν το βράδι Κατεβαίνουν την πλαγία αρνιά το βέλασμά τους γίνεται χάδι για Την καρδιά. Πουλιόνται φτερά στην αγορά...

Ο χρόνος είναι γενικός. Δεν μπορούμε να εντοπίζουμε τα οράματα. Δεν μπορούμε να μοιράζουμε αστραπές απ’ τα κλωστήρια τ’ ουρανού με δόσεις. Ένα σκαθάρι το στοχαζόμαστε απέριττα η πιο...

«Ἦρθα», ἔλεγες πάντα μπαίνοντας στὸ δωμάτιο, παρ᾿ ὅλο ποὺ δὲν ……σὲ περίμενε κανείς. Ὅμως ἀκριβῶς αὐτό σου ἔδινε μιὰ βαθύτερη ἀπάντηση. *Από τὴ συλλογὴ Ἀνακάλυψη, ἑνότητα, Σημειώσεις,...

Στάζει τὸ σπίτι μας ἀπόψε, πάλι στάζει καὶ χτυποῦν στὸ μέτωπο οἱ σταγόνες καὶ χτυποῦν μιὰ λίμνη ποὺ φιλῶ, μιὰ θάλασσα ποὺ ἀγκαλιάζω. -Ποῦ εἶσαι; Ποῦ εἶμαι;...