Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Παρασκευή είναι σήμερα θα πάω στη λαϊκή να κάνω έναν περίπατο στ’ αποκεφαλισμένα περιβόλια να δώ την ευωδιά της ρίγανης σκλάβα σε ματσάκια. Πάω μεσημεράκι που πέφτουν οι...

Θέλω να πέσω στη θάλασσα των ματιών σου μα δεν ξέρω κολύμπι. Τάχα θα τρέξεις να με σώσεις ή θα μ' αφήσεις να πνιγώ;   _________________________________________________________

Σ’ αυτόν τον απερίγραπτο κόσμο βρεθήκαμε Δυό ευθείες της τεθλασμένης Να παλεύουμε για ένα άγγιγμα.    

Από λευκά χρυσάνθεμα σα χιόνι και σα γάλα λευκή λευκή ανθοβόλησε και ανάβρυσε όλ’ η σάλα Σε κάθε μου αλαβάστρινο και κρυσταλλένιο βάζο όλο ευωδιές με κάνουνε κι άθελα αναστενάζω! Καμέλιες πλημμυρίσανε τα...

Τό θέμα εἶναι νά μπορεῖς νά ὑπομένεις, νά σέ παιδεύει ἡ βροχή καί νά ὑπομένεις, ὅπως μονάχα ξέρουν νά ὑπομένουν μές στίς πλατεῖες τά ἀγάλματα.    

Συγχώρεσέ με, φίλε μου, που ενώ είχαμε μαζί, σαν από κάποια συμφωνία μας μυστική, κινήσει για τη νευροπάθεια κ' είχαμε προχωρήσει κι' αρκετά στα σκοτεινά της μονοπάτια θαρρετά, έδειξα τόσην...

Πίσω απ’ τα κλεισμένα βλέφαρα ο ήλιος πλέκει κορμιά στιγμές στο μαύρο ύφασμα λάμψεις φθοράς, πυγολαμπίδες∙ μαυρίζουν στη λευκή σελίδα. Είναι κατάστικτος κορμιά ο ήλιος σκιαμαχούν, το φως μου στιγματίζουν και...

Άκουσε! υπάρχει εδώ μια μουσική που πέφτει απαλότερα κι από τα πέταλα ενός ρόδου… «Ποιήματα» | Εκδόσεις Γαβριηλίδης. Επιμέλεια & Eπίμετρο Δημήτρη Παπανικολάου

Περίμενα καιρό, πολύν καιρό. Δεν είπα σε κανένα λέξη. Δεν ήθελα κανένας να προσέξει, ότι διψούσα κι ήθελα νερό. Κι ήρθε από πάνου η εντολή να βρέξει.  

Ο χώρος όπου και να κοιτάξεις σου επιστρέφει τον πόνο του Ζω κλεισμένος σ' ένα φιλί Κανείς δεν είναι μέσα στο ρίγος της νύχτας Τα κοιμισμένα όνειρα...