Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας
Υποταγή, Γιώργος Μαρκόπουλος
Θα 'ρθω κοντά σου πάλι
σαν παιδί που το αγαπούν οι γυναίκες.
Είσαι το πλατύ ποτάμι.
Στην ερημιά σου να ‘ρχονται το απόγευμα οι βοσκοί
να πλένουν τη...
Εξομολογήσεις της στεριάς, της θάλασσας, Νίκος Εγγονόπουλος
γιά τά λουλούδια τοῦ κάμπου καί τῶν περβολιῶν
παθαίνομαι
καί τά γνωρίζω καλά
ὡς τ' ἀγαπώ:
ἡ ἀγάπη εἶναι ὁ μόνος τρόπος κάτι νά γνωρίσουμε
απόσπασμα από τη συλλογή...
Ρεπερτόριο, Pablo Neruda
Εγώ θα σου βρω ποιον ν' αγαπήσεις,
πριν πάψεις να είσαι παιδί:
ύστερα είναι δική σου δουλειά ν' ανοίξεις το συρτάρι σου
και να φας τις ταλαιπωρίες...
Έρχεσαι σαν πουλί πληγωμένο, Μηνάς Δημάκης
Έρχεσαι σαν πουλί πληγωμένο
Ή σαν φοβισμένο ζώο
Σαν το σκυλί που σε κοιτάζει στα μάτια
Μπερδεύεται στα πόδια σου
Περιμένοντας ένα πρόσταγμα
Που το διώχνεις και πάλι το...
Μικρή μοναξιά, Γιάννης Ρίτσος
Στη γωνιά της αυλής, μέσα στα σαπουνόνερα
κάτι τριαντάφυλλα καμπούριασαν απ’ το βάρος της ευωδιάς τους.
Κανένας δε μύρισε αυτά τα τριαντάφυλλα.
Καμιά μοναξιά δεν είναι μικρή.
*Από...
Αν έχεις χάσει, Roberto Juarroz
Αν έχεις χάσει τ’ όνομά σου
θ’ ανακαταλάβουμε τη βελονιά των πιο μοναχικών
δρόμων
για να σε καλέσουμε δίχως να σε κατονομάσουμε.
Αν έχεις χάσει το σπίτι σου,
θα...
Τεχνητά Άνθη, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
Δεν θέλω τους αληθινούς ναρκίσσους - μηδέ κρίνοι
μ' αρέσουν, μηδέ ρόδ' αληθινά.
Τους τετριμμένους, τους κοινούς κήπους κοσμούν. Με δείνει
η σάρκα των πικρία, κούρασι, κι'...
Η ζωγραφιά, Γιώργος Αλισάνογλου
Πάντα στο ίδιο μέρος
στο ίδιο μέρος σε συναντώ—
γωνία Παύλου Μελά και Ομονοίας
Να περιμένεις στον πολύ ήλιο
με μια πελώρια ζωγραφιά στον ώμο
σαν πόλη
Οι τοίχοι της...
Στ᾿ Ἀστεῖα Παίζαμε!, Μανόλης Αναγνωστάκης
Δὲ χάσαμε μόνο τὸν τιποτένιο μισθό μας
Μέσα στὴ μέθη τοῦ παιχνιδιοῦ σᾶς δώσαμε καὶ τὶς γυναῖκες μας
Τὰ πιὸ ἀκριβὰ ἐνθύμια ποὺ μέσα στὴν κάσα...
Άτιτλο, Fernando Pessoa
(13 Ιουνίου 1888 – 30 Νοεμβρίου 1935)
Η αγάπη είναι συντροφιά.
Μόνος στους δρόμους να περπατώ δεν ξέρω,
γιατί μόνος να είμαι δεν μπορώ.
Μια επιθυμία ζωηρή με...














