Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Εαρινή ισημερία: δώδεκα ώρες μέρα, δώδεκα ώρες νύχτα και είκοσι τέσσερεις ώρες σκοτάδι το μέσα μου σκοτάδι εννοώ, αυτό που η φύση αγνοεί και θάλλει, φορώντας πάλι...

Θα ήθελα κάπως αλλιώς ν' αγαπιούνται τα πράγματα στριμωγμένα σ' ένα μικρό δωμάτιο που να είναι μπάνιο κουζίνα μαζί κι υπνοδωμάτιο εντός και το καθιστικό η μία χρήση να...

Καλά, θ' απορροφήσουν κάτι από την έγνοια σου η μέρα, η κίνηση, η δουλειά σου, οι φίλοι, και θα μπορέσεις ύστερα να πας σε κάνα θέατρο ή...

Αζά καν ελκαλάμ μιν φάντα, ασσουκούτ μιν ζαχάμπ.                              ΑΡΑΒΙΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ «Είναι χρυσός η σιωπή και άργυρος ο λόγος.» Τις βέβηλος προέφερε τοιαύτην βλασφημίαν; τις χαυνωθείς Ασιανός παραιτηθείς...

Η σάρκα μου πάντα πονάει στα χτυπήματα, πάντοτε χαίρεται στα χάδια. Ακόμα τίποτα δεν έμαθε. *Από την Συλλογή “Αντιδικίες”, (1955)

Επειδή με τη δική μου γλώσσα δεν μπορώ να σ’ αγγίξω  μεταγλωττίζω το πάθος μου. Δεν μπορώ να σε μεταλάβω  και σε μετουσιώνω, δεν μπορώ να σε ξεντύσω  έτσι σε...

Κουρτίνες ζορίζοντας τη θέλησή τους Ενάντια στον άνεμο, Παιδιά που κοιμούνται, Ανταλλάσσοντας όνειρα με Σεραφείμ. Η πόλη σέρνεται αφυπνισμένη Πάνω σε υπόγειους ιμάντες · κι εγώ, Ένας συναγερμός, ξύπνια Σαν φήμη...

Οι ποιητές κατοικούν έξω απ’το φόβο. Κι όπως ο ήλιος φωτίζει απ’ευθείας, κι εκείνοι: μιλούν απ’αυθείας. Παλάμη δεν δύναται να τους κλείσει το στόμα, να δεσμεύσει το...

το διπλανό σπίτι με θλίβει. άντρας και γυναίκα σηκώνονται κι οι δυο νωρίς και πάνε στη δουλειά. φτάνουν σπίτι νωρίς το σούρουπο. έχουν ένα μικρό αγόρι κι ένα κορίτσι. στις...

Μέναμε και οι δύο σιωπηλοί, ο καθένας περιμένοντας τον άλλο να μιλήσει, αλλά η ομιλία δεν είναι το μόνο μέσο επικοινωνίας ανάμεσα σε δυο ψυχές. Δεν είναι μόνο οι...