μπατιρημένο κουρείο

Σάββατο βράδυ

χωρίς δουλειά

μπατιρημένο κορμί

Σάββατο βράδυ

χωρίς έρωτα

 

το φιλί

ενώνει πιὸ πολύ

απ᾿ το κορμί

γι᾿ αυτό το αποφεύγουν

οι πιο πολλοί

 

το γατί μου

δε χορταίνει μόνο με χάδια

θέλει και φαΐ

το κορμί μου

δε χορταίνει μόνο με φαΐ

θέλει κα χάδια

 

απ᾿ όλα τα αφηρημένα ουσιαστικά

πειράζει να εξαιρέσουμε τη μοναξιά;

 

αφαίρεσε τη νύχτα απ᾿ τα μάτια σου –

πώς να παλέψω μόνος με τους δυό σας;

 

η νύχτα είναι παγερή

και μ᾿ έχεις στήσει

με γέλασες

με γέρασες

 

μην καταργείτε την υπογεγραμμένη

ιδίως κάτω απὸ το ωμέγα

είναι κρίμα να εκλείψει

η πιο μικρή ασέλγεια

του αλφαβήτου μας

 

κάθε φορά που νομίζω πως σ᾿ έχω στο χέρι

βλέπω πόσο ο έρωτας είναι αχειροποίητος

 

έλαιον θέλω και ου θυσίαν

κι εμείς που θυσιαστήκαμε;

κι εμείς που δε λαδώσαμε;

 

έχτισα τον παράδεισό μου

με τα υλικά της κόλασής σου

 

θυσίασα τον ύπνο μου κυρία

για να διαβάσω τα ποιήματά σας

κι εκείνα μ᾿ αποκοίμησαν

 

Θανάση γιατί έκοψες το άλφα απὸ μπροστά;

για ένα γράμμα χάνεις την αθανασία

 

τα πρόβατα απήργησαν

ζητούν καλύτερες συνθήκες σφαγής

 

«όταν πεθάνω, να με θάψτε στο χωριό» –

θέλουν να τιμήσουν με το πτώμα τους

την πατρίδα που αρνήθηκαν με το σώμα τους

 

ωραία ερμηνεύεις τα τραγούδια

ας δούμε πώς τα καταφέρνεις και στα παρατράγουδα

 

και τί δεν κάνατε για να με θάψετε

όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος

 

μια γυναίκα στο δρόμο

μαλώνει τὸ παιδάκι της

«δε θα πάμε στο σπίτι;

θα σε κρεμάσω ανάποδα»

γύρισα κι είδα τὸ μικρό:

ήτανε κιόλας κρεμασμένο

 

η νύχτα με οδήγησε σ᾿ αυτούς τους δρόμους;

ή αυτοί οι δρόμοι με οδήγησαν στη νύχτα;

 

για το πέτσινο σακάκι σου

που σε κάνει τόσο ωραίο

έχασε τη ζωή του ένα ζώο

και κοντεύω να τὴ χάσω κι εγώ


 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΤο Τραγούδι της Ημέρας
Επόμενο άρθρο|Pier Paolo Pasolini
Avatar
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων σχέσεων/ Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας. Από το 2017 φοιτά στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα παρακολουθεί σεμινάρια στην Συμβουλευτική ψυχικής υγείας και το Ραδιόφωνο. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. ‘Εχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει ,πια, πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… ευγνωμοσύνη, εμπιστοσύνη, ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό. Τώρα το ‘’Ολόγραμμα’’ ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο του Πολιτισμού και των Τεχνών, του Βιβλίου και της Ποίησης, των Μουσείων και των Εικαστικών, της Φωτογραφίας και της Μουσικής με συνεπιβάτες του εσάς…