ύ ς ές ίς, ίς ός ώ ί ό, ά ί, ό ά. Όταν λέμε «ο άνθρωπός μου», «η οικογένειά μου» , «η πόλη μου», δεν εννοούμε ότι κάτι μας «ανήκει» σαν αντικείμενο. Είναι ένας τρόπος να εκφράσουμε ότι κάτι ί ές ς όάς ς, της ιστορίας μας και των συναισθημάτων μας.
ές έ ί ίς• ί ές ό ό. Το «μου» μπορεί να είναι μια μορφή προστασίας, μια δήλωση ότι σε προσέχω, σε νιώθω και σε θεωρώ ές ό . Ακόμα και στη θεραπεία, οι άνθρωποι αρχίζουν να χρησιμοποιούν τέτοιες αντωνυμίες όταν νιώσουν ύ: « ής ».
Ίσως τελικά, «» ί ή ή άς. Μια μικρή λέξη που δεν λέει «είσαι δικός μου», αλλά ότι «ί ί ». Και αυτό, στη βαθύτερη του ουσία, είναι η πιο γνήσια δήλωση αγάπης.
*Το «μου» που λέει πολλά, Γιώργος Θανάσης
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία.
Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ.
Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό.
Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια…
Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων.
Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία…
Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή…
Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.
