Δεν θέλω τα χέρια μου να χάσω

Δεν θα χω χέρια να μου χαϊδέψουν το πρόσωπο

Δεν θα χω χέρια να σου χαϊδέψουν το πρόσωπο

Δεν θα χω χέρια να αφήνονται στις αισθήσεις με το νερό

στην επαφή με την φωτιά

ν’ αγγίζουνε φρούτα

ν’ ανάβουν το λιβάνι

να ντύνονται με δαχτυλίδια

να σφίγγουν τις χορδές

να ερωτοτροπούν με τα γέρικα πλήκτρα του πιάνου

να βαστάνε τις λύπες

να τρυπούν τους πόνους

να μετράν τον πυρετό

να ξεμπλέκουν τα μαλλιά σου

να συλλέγουνε φιλιά

να γεμίζουνε πληγές

να θεραπεύουν τις πληγές

να καθαρίζουν τα έπιπλα

να υφαίνουν όνειρα

να πιάνουν τον θερμό αέρα το καλοκαίρι

βγαλμένα έξω απ’ το παράθυρο του αυτοκινήτου

τρέχοντας στην μεγάλη λεωφόρο της ζωής

να ξεκουράζονται στο στήθος σου

να τεντώνονται οι φλέβες τους στον μόχθο

να ανοίγουν δρόμο στο σκοτάδι

να γυρίζουν τις σελίδες στο ατέλειωτο βιβλίο

να δένουν τα κορδόνια σου όταν εσύ δεν μπορείς να σκύψεις

γιατί κρατάς το βάρος της αγάπης μας

να αποκαλύπτουν την βαθιά χαρά

μιας έντιμης ζεστής χειραψίας

να σκουπίζουν την απληστία απ’ τα χείλη

να χειροκροτούν την αρχή του έρωτα

να μπήγουν τα νύχια στην σάρκα, στο τέλος του.

 

Αντί για τα Χέρια ας χάσω τα Μάτια.

Την ομορφιά την θυμάμαι… θα βλέπω!


 

*Αρχίζω με το Σ’ αγαπώ |Σχέδια & Ποιήματα |Bibliotheque.
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο « face to face »
Επόμενο άρθρο|Cesare Pavese
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.