Ένα δειλινό ανεξίτηλης λυχνίας
ανήμερο μιας ακροστιχίδας έρωτος
ανεπίλυτης, ανεξίθρησκης μουσικής
σαν το ρήγμα σε ένα ηφαίστειο
που γνώρισε πολλάκις την ομορφιά
και επέμεινε στα αθρόα βλέμματα του κοριτσιού
ο ήλιος ἐκρύβη ενδελεχώς
σε αναμονές για τριχρωμίες
του αέναου θέρους
του αέναου έρωτος
άλλωστε ο κόσμος δεν ξημερώνει αλλιώς

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΆσμα Ασμάτων |Μιχάλης Γκανάς
Επόμενο άρθροLive Masterclass για το γέλιο |ΦΚΘ
Ο Βαγγέλης Ρουσσάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κάρπαθο. Αποφοίτησε από το τμήμα ιστορίας και αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Αγάπησε από παιδί τη Λογοτεχνία, γιατί μέσα από εκείνην ξέφευγε από τον κόσμο που πολλές φορές επιβάλλεται στους ανθρώπους. Έκτοτε ανακάλυψε κι άλλες αγάπες. Όλες είχαν να κάνουν με μικρά - μικρά κομμάτια που κρύβονται μέσα σε ψυχές και περιμένουν να αναδυθούν. Πολλές από τις αγάπες του, τις εφηύρε γιατί ήταν εκείνες που χρειαζόταν, για να μην επιβιώνει μόνο. Τώρα, ξανά μαθαίνει να ψάχνει για χρώματα, και στιγμές και κομμάτια μικρά. Με την γνώση πως δεν θα τα βρει ποτέ όλα. Του αρκεί. Ταξιδεύει.