Όταν σε φιλάω, δεν είναι μόνον το στόμα
ή ο αφαλός ή οι μηροί σου που φιλάω.
Φιλάω ταυτόχρονα και τις ερωτήσεις
και τις απαιτήσεις και τις επιθυμίες σου.
Φιλάω τις σκέψεις, την μελαγχολία,
τις αμφιβολίες και το κουράγιο σου.
Φιλάω την αγάπη σου για μένα,
όσο και την απουσία σου όταν μ’ εγκαταλείπεις,
φιλάω το μετέωρο βήμα που σε φέρνει σαν το κύμα,
μια στο προσκεφάλι μου και μια σε παίρνει πίσω.
Σε φιλάω έτσι όπως είσαι κι όπως ήσουν
κι όπως θα ‘σαι, σήμερα ή αύριο,
κοντά ή μακρυά μου, ακόμα κι όταν η ώρα μου,
θα ‘χει πια παρέλθει…
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017.
Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ.
Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό.
Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια…
Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων.
Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία…
Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή…
Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.