Ετικέτα: Ποίηση

…Και λένε πως η ζωή είναι όνειρο: μα όχι· όχι μόνο όνειρο. Το όνειρο είναι κομμάτι της ζωής. Ένα τρελό κομμάτι, όπου πρόσωπο και ύπαρξη μπλέκονται, υφαίνονται...

Νά ῾ξερες πῶς λαχτάριζα τὸν ἐρχομό σου, Ἀγάπη ποὺ ἴσαμε τὰ σήμερα δὲ σ᾿ ἔχω νιώσει ἀκόμα, μὰ ποὺ ἔνστικτα τὸ εἶναι μου σ᾿ ἀναζητοῦσεν, ὅπως τὴ...

Να τους το πούμε να το καταλάβουνε: Πως δε χαμηλώνει ο Όλυμπος. Πως δεν αλλάζει ο ήλιος. πως δεν αλλάζουνε τα χρώματα ποτέ «σ’ αυτή τη...

Απόψε μου πάει να γράψω τα πιο πικρά στιχάκια. Να γράψω, ας πούμε: «έχει μι' αστροφεγγιά απόψε και τα μενεξεδιά αστεράκια λαμπυρίζουνε στα χάη». Σης νύχτας ο...

Την ποίησιν ή την δόξα; την ποίηση το βαλάντιο ή την ζωή; τη ζωή Χριστόν ή Βαραββάν; Χριστόν την Γαλάτειαν ή μιαν καλύβην; την Γαλάτεια την Τέχνη ή τον θάνατο; την Τέχνη τον πόλεμο...

Τοῦτο τὸ σῶμα ποὺ ἔλπιζε σὰν τὸ κλωνὶ ν᾿ ἀνθίσει καὶ νὰ καρπίσει καὶ στὴν παγωνιὰ νὰ γίνει αὐλὸς ἡ φαντασία τὸ βύθισε σ᾿ ἕνα βουερὸ...

Ὤ ναί, ξέρω καλά πώς δέν χρειάζεται καράβι γιά νά ναυαγήσεις, πώς δέν χρειάζεται ὠκεανός γιά νά πνιγεῖς.   Ὑπάρχουνε πολλοί πού ναυαγῆσαν μέσα στό κοστούμι τους, μές...

Πόσοι και πόσοι στις νυχτερινές κάμαρες μέσα δεν ξεστρώνουν με τα εύθραυστα χέρια τους τα μολυβένια σεντόνια Τυφλό το μάτι του εκκρεμούς η μοναξιά κρέμεται από το σπανιολέτο και το...

Έκανες έρωτα, το ξέρω. Βγήκες, ήπιες, άκουσες μουσική. Σηκώθηκες και χόρεψες σε κοίταζαν ξαναήπιες ήσουν μονάχη ήθελες έρωτα. Με σκέφτηκες το ένιωσα, έχασα λίγο ηλεκτρισμό.   Μετά φύγατε μαζί ψιλόβρεχε.   Πήγατε σπίτι στρίψατε ένα τσιγάρο βάλατε μουσική. Πήρες εσύ την πρωτοβουλία πήγες...

Αυτή η ξαφνική ρωγμή στον ουρανό η απειλητική εμφάνιση της φύσης με έσπρωχναν στην ευφυΐα Το σώμα αδυνατεί να πει ο πόθος διατρέχει τις κνήμες η νύχτα αγαπά χωρίς...