Ετικέτα: Ποίηση

Υπάρχουν δύο ειδών νύχτες οι νύχτες μακριά σου και οι μέρες που γίνονται νύχτες μακριά σου.     *Γ. Δομιανός

Γιατί ήταν όμορφη και θα ήταν όμορφη ακόμα κι αν ήταν άσχημη, γιατί είναι δική μου και θα ήταν δική μου ακόμα κι αν ήταν κάποιου άλλου, γιατί...

Ο έρωτας σκοτώνει την προσπάθεια. Δεν θέλω να προσπαθήσουμε, θέλω να μην μιλήσουμε. Πρέπει να ξέρεις πού να με βρεις. Γαλάζια μάτια σε γαλάζιους ανθρώπους - κάτι δικό σου,...

(Απόσπασμα)     Όταν υπάρχει σχέση δεν χρειάζονται αποχαιρετισμοί θα ξαναιδωθείτε   Και να μην ξαναιδωθείτε θα κουβαλάει ο ένας τον άλλο στην καρδιά του   Και πως ν’ αποχαιρετήσεις αυτό που έχεις μέσα σου;     *Αποχαιρετισμοί, Σπύρος...

Όταν σου μιλάει ο άλλος για όσα τον Τσακίζουν, Μην του απαντάς λες κι είναι πλατάνι. Ως στάχυ σου εξομολογείται.     *Η βία του βίου, Τσιμάρας Τζανάτος *Εκδόσεις Κάπα Εκδοτική.

Ονειρευόμαστε ο ένας τον άλλον κι αυτό φτάνει.     *Μιχάλης Κοκολόγος

Όσο έλειπες, δούλευα από το βράδυ ως το πρωί. Μέρα νύχτα. Το σώμα μου, ελατήριο ανάμεσα σε κάθε είδους άνθρωπο και συνθήκη. Όσο έλειπες κουράστηκα. Και τώρα θα...

Σε ποια ευτελή κρεβάτια σκορπάς το σώμα σου και το ονομάζεις έρωτα; Σε ποιους στενούς μικρόκοσμους φυλακίζεις το εγώ σου, για να μοιάζεις μεγάλος; Από ποιες λεπτές κλωστές κρεμάς την ψυχή...

(απόσπασμα)   Κείνη η καρέκλα. Πάντα. Εκεί που καθόσουν. Αμετακίνητη. Έλεγες: είμαι εσύ, εσύ, εσύ. Κι εγώ; Εσύ κ’ ήρθες. Χιλιάδες φορές ξανάπα τ’ όνομά σου.   Δεν σε είπα. Τ’ όνομά σου ανεξάντλητο.         *Γυμνό σώμα, Γιάννης Ρίτσος

Λοιπόν σφίξε με σφίξε με στην αγκαλιά σου φίλησέ με φίλα με πολύ αργότερα θα ‘ναι πολύ αργά τώρα που ζούμε φίλα με     *Φίλησέ με, Jacque Prevert