Ετικέτα: Ποίηση
|Σπύρος Δ. Κατσίγιαννης
Απ’ όλα όσα,
Βλέπεις
Ακούς,
Έχεις,
Κράτα όσα νιώθεις...
*Σπύρος Δ. Κατσίγιαννης
Εἰκόνα, Νίκος Καρούζος
Πῶς δοκιμάζουν τὰ ὄργανα οἱ μουσικοὶ πρὶν ἀπὸ ἔναρξη συναυλίας
ἔτσι κι ἐγὼ τώρα χειριζόμενος λέξεις
εὐαισθητισμὸς εὐαισθησία αἰσθητισμὸς
εὐαισθησία καὶ αἰσθητῆς τὸ εὐαίσθητον
εὐαισθησιακὸς εὐαισθησιάζομαι εὐαισθησιασμὸς
εὖ καὶ...
|Γ. Δομιανός
Υπάρχουν
δύο ειδών
νύχτες
οι νύχτες
μακριά σου
και
οι μέρες
που γίνονται
νύχτες
μακριά σου.
*Γ. Δομιανός
|Charles Bukowski
Γιατί ήταν όμορφη και θα ήταν όμορφη
ακόμα κι αν ήταν
άσχημη, γιατί είναι δική μου και θα ήταν
δική μου ακόμα
κι αν ήταν κάποιου άλλου, γιατί...
Ο έρωτας σκοτώνει την προσπάθεια, Σοφία Σταθάκη
Ο έρωτας σκοτώνει την προσπάθεια.
Δεν θέλω να προσπαθήσουμε,
θέλω να μην μιλήσουμε.
Πρέπει να ξέρεις πού να με βρεις.
Γαλάζια μάτια σε γαλάζιους ανθρώπους -
κάτι δικό σου,...
Αποχαιρετισμοί, Σπύρος Δόικας
(Απόσπασμα)
Όταν υπάρχει σχέση
δεν χρειάζονται αποχαιρετισμοί
θα ξαναιδωθείτε
Και να μην ξαναιδωθείτε
θα κουβαλάει ο ένας τον άλλο
στην καρδιά του
Και πως ν’ αποχαιρετήσεις
αυτό που έχεις μέσα σου;
*Αποχαιρετισμοί, Σπύρος...
Η βία του βίου, Τσιμάρας Τζανάτος
Όταν σου μιλάει ο άλλος για όσα τον
Τσακίζουν,
Μην του απαντάς λες κι είναι πλατάνι.
Ως στάχυ σου εξομολογείται.
*Η βία του βίου, Τσιμάρας Τζανάτος
*Εκδόσεις Κάπα Εκδοτική.
Οι ρυτίδες μου αξίζουν, Σοφία Σταθάκη
Όσο έλειπες, δούλευα από το βράδυ ως το πρωί.
Μέρα νύχτα.
Το σώμα μου, ελατήριο ανάμεσα σε κάθε είδους άνθρωπο
και συνθήκη.
Όσο έλειπες κουράστηκα. Και τώρα θα...
1904, Στάβη Ζήτα
Σε ποια ευτελή κρεβάτια
σκορπάς το σώμα σου
και το ονομάζεις έρωτα;
Σε ποιους στενούς μικρόκοσμους
φυλακίζεις το εγώ σου,
για να μοιάζεις μεγάλος;
Από ποιες λεπτές κλωστές
κρεμάς την ψυχή...















