Ετικέτα: Ποίηση

Τη νύχτα Που κυλάνε στους ώμους Λυμένοι σπασμοί Σε ήθελα Να χαϊδέψεις Με βλέφαρα γυμνά Το κορμί μου Σκοτεινός και βουβός Να σαρώνεις τον άνεμο Και να ’ρχεσαι Βαρύς σα σιωπή Κι απλά Θα σε δεχτώ  

Τα πιο ωραία ταξίδια είναι αυτά που τα κάνουμε για να συναντήσουμε αγκαλιές.       *Γιώργος Σεφέρης

Θα υπάρχουν πάντοτε ιστορίες να καπνίζουμε από μέσα μας –ή, σε άλλα ελληνικά, ωμότερα θα υπάρχει πάντα βίος για να ζήσουμε από μέσα μας.     *Από την ποιητική συλλογή «Ρήματα» εκδ. Άγρα,...

Όταν σκέφτεσαι ή πιστεύεις ή γνωρίζεις, είσαι πολλοί άλλοι άνθρωποι. Όμως τη στιγμή που αισθάνεσαι, δεν είσαι κανένας άλλος παρά ο εαυτός σου.       *E.E. Cummings

Δεν είναι ο κόσμος που άλλαξε. Είμαι εγώ που άλλαξα. Δεν είναι οι φίλοι που έφυγαν. Είμαι εγώ που έφυγα. Δεν είσαι εσύ που δεν μπορείς. Είμαι εγώ που...

Τοις μετρητοίς μην παίρνεις την απώλεια. Είναι τερατολόγος μελοδραματική. Κακώς σπεύδεις να προμηθεύεσαι μεγάλο μήκος λύπης. Θα σου περισσέψει   διότι ολόκληρο, όλο μαζί τίποτα δε χάνεται. Διαρκώς θα υπολείπεται κάτι δικό...

Τί ὄμορφη ποὺ εἶσαι. Μὲ τρομάζει ἡ ὀμορφιά σου. Σὲ πεινάω. Σὲ διψάω. Σοῦ δέομαι: Κρύψου, γίνε ἀόρατη γιὰ ὅλους, ὁρατὴ μόνο σ᾿ ἐμένα. Καλυμένη ἀπ᾿...

θέλω να ξέρει πάντως πως όλες τις νύχτες που κοιμήθηκα στο πλάι της, ακόμα και οι ανώφελοι καβγάδες ήταν ό, τι πιο εξαίσιο   και οι δύσκολες λέξεις που πάντα φοβόμουν να πω μπορούν πια να ειπωθούν:   σε αγαπώ     *Charles Bukowski

Έχεις ακούσει τον ήχο του ήλιου όταν δύει; είναι σαν μια βαθιά πνοή και όλα τα χρώματα ξεχύνονται στον ουρανό και πέφτουν ύστερα στη θάλασσα και εσύ, φωτίζεσαι σε αυτές τις μαβιές σκιές και...

Ελεύθερη πτώση. Τόσο κοντά. Το ξέρω πως τα χέρια σου είναι ζεστά. Κι αν θα με πιάσεις, κι αν δεν μπορείς, εγώ θα πέσω, μη φοβηθείς. Το ξέρω...