Ετικέτα: Ποίηση

Ένας συρφετός ατελειών θαμμένος στην άκρη του μυαλού. Βρίσκω ανακούφιση προστρέχοντας στα παλιά. Τα δάκρυα αυλακώνουν το πρόσωπο, η χαρά δεν εξανεμίζεται, κορυφώνεται, οι ατροφικές αισθήσεις θεριεύουν, τα συναισθηματικά αποθέματα ξεχύνονται ελεύθερα. Δέχθηκα...

Μ’ έβαλαν να ορκιστώ Με το χέρι στην καρδιά. «Ορκίσου! μου είπαν. Ορκίσου στην Αγάπη!» Και ορκίστηκα στην Αγάπη. Και μου ξανάβαλαν το χέρι στην καρδιά «Ορκίσου! μου ξανάπαν....

Στον μουχλιασμένο κήπο ξανακυλάει το νερό απ’ το πέτρινο στόμα του Ποσειδώνα και το βατράχι αήττητο νέα γενιά ετοιμάζει πάνω σε βδελυρά απολιθώματα. Α, ναι, το ίδιο απροσδόκητα η γλύκα ξεχειλίζει το...

Σε κάθε εκδρομή σε ρωτούσα: πόσο όνειρο έχουμε ακόμη˙ προλαβαίνουμε να βγούμε στην καρδιά;   Αγάπα εσύ, μου απαντούσες, και όπου πάμε εκεί επιστρέφουμε.   Γιατί δίχως πόνο θα χαθούμε και χωρίς...

Στην κόρη μου   Μου είπες αύριο θα΄ρθω να σε δω τι προτιμάς μεσημεράκι ή απόγευμα όποτε θέλεις σου απάντησα εμένα μου αρκεί ένα περίπου πότε κι αν στο ζητώ...

Διαιρώ αυτό που ξέρω. Προκύπτει αυτό που είμαι κι αυτό που ξέχασα. Ανάμεσα στα δυο πηγαίνω. Δεν είμαι αυτός που σκέφτομαι ούτε αυτός που είμαι τώρα. Αν θα σκεφτώ,...

Ωραία εσύ η ανείδωτη μέσα στον ουρανό του ποιήματος καυτερή θρησκεία γυναίκα αγέρινη, ντυμένη χαραυγές ένα άστρο σύμβολο με τ' όνομά σου δένοντας των εποχών τις γέφυρες. Ωραία εσύ νυχτερινή...

Ο Αύγουστος ελούζονταν μες στην αστροφεγγιά κι από τα γένια του έσταζαν άστρα και γιασεμιά. Αύγουστε μήνα και Θεέ σε σένανε ορκιζόμαστε πάλι του χρόνου να μας βρεις στο βράχο να φιλιόμαστε. Ο Αύγουστος...

Τα χείλη της σε λόγια ερωτικά με παρασύρουν πάντοτε καθώς και τα μαλλιά της τα πολλά κι αμάζευτα. Μόνο τα χέρια της, έτσι δεμένα που σωπαίνουνε στο στήθος της, με...

Ζώντας σε παραμύθια και θρησκείες, περνώντας μες από θρύλους, πολιτείες και λαούς άκουσα και για κείνο το γεφύρι που το πλάτος του δεν είναι πιο μεγάλο...