Ετικέτα: Ποίηση
Γεννήθηκα για να ‘χω τόσα, Οδυσσέας Ελύτης
Γυμνός, Ιούλιο μήνα, το καταμεσήμερο. Σ' ένα
στενό κρεβάτι, ανάμεσα σε δυο σεντόνια χοντρά,
ντρίλινα, με το μάγουλο πάνω στο μπράτσο μου
που το γλείφω και γεύομαι...
Σε όποιο σημείο μου σε βοηθά, Σοφία Σταθάκη
Δεν θέλω να σε ξαναδώ.
Θέλω να σε ξαναδώ.
Αυτές είναι οι στιγμές
που με κάνουν να γράφω.
Τα σύμφωνα και τα φωνήεντα,
με κάνουν να επινοώ.
Ό, τι συνέβη
ήταν...
To φως των, Νικήτας Ράντος
Τα μάτια που αγαπώ δε χάσαν τίποτες από το εξαίσιο
[χρώμα των
το μείδημα διεφύλαξε όλη την τρυφερότητά του
η πνοή την ηδύ της
η φωνή ίσως να...
Μεγάλο Γράμμα, Τίτος Πατρίκιος
(απόσπασμα)
…Σου μίλησα ποτέ για κείνη τη νύχτα
που ως το πρωί κουβέντιαζα για σένα;
(Είχε ένα κόκκινο αργοπορημένο φεγγάρι
και λυπόμουν που δεν το ‘βλεπες.)
Ποτέ δε σου...
Η άλλη ομορφιά, Στέλιος Γεράνης
Κλείσε την πόρτα σου, Μαρία
Βλέπω να σκοτεινιάζει
Μπαίνει το μεσοχείμωνο
Και θα μας πνίξει η παγωνιά
Στάζουν απελπισίες τα μάτια σου
Φόρεσε, τουλάχιστον εκείνη την κίτρινη
Λυπημένη ζακέτα της...
Το φεγγάρι, Δ. Π. Παπαδίτσας
Δε σκέφτηκες ότι μια νύχτα κρυφά
Στις μύτες των ποδιών μου
Πήρα όλα τα οστά μας
Και τα βούτηξα – ας μην το μάθουν σε παρακαλώ
Στο φεγγάρι
Τώρα...
Άνθρωποι της γης, Ελένη Βακαλό
Ελάτε όλες μαζί ν’ αγκαλιαστούμε στεγνά σ’ ένα σώμα
Να λικνίσομε τ’ αγόρια μας στα στρογγυλά μας γόνατα
Να τους πούμε ένα νανούρισμα απ’ τη γαλάζια...
Κάποια ερωτεύτηκε τον κηπουρό των άστρων, Αργύρης Χιόνης
ΚΑΠΟΙΑ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ ΤΟΝ ΚΗΠΟΥΡΟ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ και δεν μπορεί να ζήσει πια χωρίς αυτόν. Μαζί του όμως να σμίξει δεν είναι δυνατόν, τεράστια η...
Με τα μάτια, Σταύρος Ζαφειρίου
Πριν συμβούν όλα αυτά
το τοπίο ντυνόταν στο δέρμα σου.
Μπαίναν τα μάτια μου από παντού,
σαν σαρκοβόρα των θερμοκηπίων.
Με τον καιρό με θέλησες τυφλό.
Τώρα σκάβω με...
Κάθετος Έρωτας, Νίκος Λυγερός
Δεν ξέρεις πότε αρχίζει ο έρωτας.
Με ποια κίνηση, με ποια σιωπή.
Ένα αναμμένο κερί, ένα κομμάτι μουσικής.
Δεν ξέρεις πότε γίνεται. Ξέρεις όμως πότε έγινε.
Θαρρείς πως...















