Ετικέτα: Ποίηση
Πέρασμα, Κ.Π. Καβάφης
Εκείνα που δειλά φαντάσθη μαθητής, είν’ ανοιχτά,
φανερωμένα εμπρός του. Και γυρνά, και ξενυχτά,
και παρασύρεται. Κι ως είναι (για την τέχνη μας) σωστό,
το αίμα του,...
Η ράχη σκληραίνει στο κρύο, Σοφία Σταθάκη
Φτάνει η εποχή
που έξω μυρίζει κάρβουνο
και χιονονιφάδα•
βαριά ατμόσφαιρα,
άσθμα και υδρατμοί.
Το ξέρω πως δεν διαλύομαι.
Η ράχη σκληραίνει στο κρύο,
όπως η φτέρνα στο τσιμέντο,
όπως ο οργανισμός...
O τρόμος μου σε παραλλαγές, Χρίστος Λάσκαρης
Δὲν ἔγραψα ποτὲ ποιήματα.
Ὅ,τι διαβάζετε,
εἶναι ὁ τρόμος τῆς ψυχῆς μου.
Δοσμένος σὲ παραλλαγές.
Γυναίκα του αύριο, Αλφρέντο Αλενκάρτ
Και σ’ αγαπώ
όταν το πρόσωπό σου με ξυπνά στις επτά και τριάντα
κι αρχίζει η νέα μέρα με την τρυφερότητα
κάποιων χειλιών δίχως κόκκινο κραγιόν.
Να σε...
Της ομορφιάς, Γιώργος Σαραντάρης
H πιο γλυκιά παρθένα
Στολίζει το δωμάτιο
Eυφραίνει την περισυλλογή
Aς πούμε πως είμαστε ευτυχείς
Kι είναι η σειρά μας
Nα βρεθούμε αθάνατοι,
Nα φιλήσουμε την ομορφιά
Στα χείλη
Kαι στο λεπτό...
Ξάφνιασμα της γραφής, Γιάννης Υφαντής
Στόμα μου πληγωμένο κι άφταστο,
σώμα μου αγαπημένο κι άπιαστο.
Κλειστά μου βλέφαρα στα χείλη μου απαλά,
μαλλιά μου ευωδιαστά, στο πρόσωπό μου
απρόσμενη, παρήγορη δροσιά,
ανάπαυση για λίγο...
Λέω να εξαϋλωθώ σε όνειρο, Νίκος Ερηνάκης
Μου θυμίζεις ό, τι δεν είμαι
Ο χρόνος πρέπει να γίνει σύμμαχος
Μα παραμένει εχθρός
Λέω να εξαϋλωθώ σε όνειρο
Άμα ακόμα πονάς είναι γιατί
Μοιάζεις μικρός
Και θυμίζεις αγάπη
Μας...
Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα…, Κώστας Καρυωτάκης
Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα
είδα το βράδυ αυτό.
Kάποια χρυσή, λεπτότατη
στους δρόμους ευωδιά.
Kαι στην καρδιά
αιφνίδια καλοσύνη.
Στα χέρια το παλτό,
στ’ ανεστραμμένο πρόσωπο η σελήνη.
Hλεκτρισμένη από φιλήματα
θα ‘λεγες...
Σφιγμένη ψυχή, Pablo Neruda
Το χάσαμε κι αυτό το ηλιοβασίλεμα.
Κανείς δεν μας είδε εμάς χεράκι, χεράκι το βράδυ εκείνο
όπου έπεφτε η γαλάζια η νύχτα και σκέπαζε τον κόσμο.
Απ'...
Ο ύπνος, Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ
Τα όνειρα απλώνονται
επάνω μας τη νύχτα
μ’ όλο τον τρόμο της ζωής
με σφίγγεις με φωνάζεις
πνιγμένοι π’ αγκαλιάζονται
στο τελευταίο κύμα.
Φανταχτερή κουρτίνα
η ομορφιά που λατρέψαμε
τραβιέται μες στη...
Top
Η περιφραστική πέτρα, Κική Δημουλά
Μίλα.
Πὲς κάτι, ὁτιδήποτε.
Μόνο μὴ στέκεις σὰν ἀτσάλινη ἀπουσία.
Διάλεξε ἔστω κάποια λέξη,
ποὺ νὰ σὲ δένει πιὸ σφιχτὰ
μὲ τὴν ἀοριστία.
Πές:
«ἄδικα»,
«δέντρο»,
«γυμνό».
Πές:
«θὰ δοῦμε»,
«ἀστάθμητο»,
«βάρος».
Ὑπάρχουν τόσες λέξεις ποὺ ὀνειρεύονται
μιὰ σύντομη,...
