Ετικέτα: Ποίηση

Τελευταίο βλέμμα εκκολαπτήριο πάνω από την πόλη τόσο μακριά και τόσο κοντά είσαι άραγες εσύ το άστρο το μεγαλύτερο ή η κάμαρα η πιο μικρή που μένει ξάγρυπνη στη...

Κάθε που πέφτει επικίνδυνα το βράδυ, ξυπνάει η φωνή σου μέσα μου και με ρημάζει· κι όταν η νύχτα όλες τις γλυκιές εικόνες διώχνει, προβάλλει εντός μου...

Έτσι φαντάζεσαι. Συχνά όμως δεν είναι.   Ξαφνική πετριά στο νερό κύκλος και κύκλος έγκλειστον δείχνει την πληγή που τσάκισε την ηρεμία και τώρα αφηγείται: πρώτα η σιωπή∙...

(απόσπασμα)     Α: Τα βράδυα, μερικές φορές, δεν μπορώ να κοιμηθώ, δεν ξέρω τι να τους κάνω όλους αυτούς, όλα αυτά, που έχω μαζέψει μες τη μέρα, τριγυρνάνε στον ύπνο...

Γοβάκια αδειανά Άκουσα για εσένα. Μπορώ να περιγράψω το χρώμα των μαλλιών σου. Μίλησαν για εσένα. Εγώ δε σε έμαθα.   Φονιάδες με κενά βλέμματα και βρόμικες ψυχές στέρησαν τις...

Κουράστηκα στην άκρη της αγκαλιάς σου Κρεμάμενος απ’ την επιφύλαξη να αφεθούμε σε μνήμες χορτασμένες από ένσημα βαρέων ανθυγιεινών ερώτων Κουράστηκα να προφέρω τα ονόματά μας κρυφά απ’ τις φωτογραφίες σου που με κοιτούν...

Ένα σπίτι Τα σκαλοπάτια Οδηγούν σε θάλασσα / σε πράσινο Η μουσική παρασέρνει- πτερύγια καρχαρία Φτιάχνουν τσέλο καμπύλη Βυσσινή γυναίκα Βλέμμα βουτηγμένο κοχύλια Τα δολώματα πυγολαμπίδες στο νερό Το κρανίο...

ΕΙΝΑΙ ΚΙ Η ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ένα δίκοπο μαχαίρι Βρίσκουν ευκαιρία οι διώκτες σου και συσπειρώνονται Δε σε κυνηγούν πια με όπλα μετάλλινα χειροπιαστά Μετέρχονται λογής λογής τεχνάσματα μιμούνται Φωνές...

Καλοκαιριάτικο χώμα το πρόσωπο. Το στήθος χλοϊσμένη ακροποταμιά. Ρόδινο κρύσταλλο ένα γύρο το σούρουπο.       Έλυσες τα μαλλιά σου και χλιμίντρισαν τ’ άλογα. Αγγίζω τη ζώνη σου κι ο πυρωμένος άνεμος περνάει μέσα...

Ήρθε μια κοπέλα στο γραφείο μας το πρωί χωρίς μπογιές στο πρόσωπο χωρίς κακόν άνεμο στα μάτια. Μας έφεγγε χαμόγελο αληθινής καλημέρας. Ο προϊστάμενος της έδειξε την εξουσία...