Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

 (απόσπασμα) Όλη τη νύχτα πάλεψαν απεγνωσμένα να σωθούν απ’ τον εαυτό τους, δαγκώθηκαν, στα νύχια τους μείναν κομμάτια δέρμα, γδαρθήκανε σαν δυο ανυπεράσπιστοι εχθροί, σε μια στιγμή,...

Αγαπώ μια γυναίκα με μακριά μαλλιά Σαν σε λίμνη βυθίζομαι στο απαλό της πρόσωπο Λάμνει αργά το μέτωπό μου στην κοιλιά της Ψηλαφώ δαγκώνω χαϊδεύω μεταξένιους όγκους Εντοπίζω...

Έτσι όπως συχνά ο ήλιος με την εντυπωσιακή του λάμψη διώχνει το θαμπό φεγγάρι, όσο και αν αντιστέκεται στη σκοτεινή σπηλιά του, χωρίς να ακούσει ούτε ένα...

Τι νιώθει η έρημος όταν μακρινός άνεμος αποθέτει πάνω της ένα σπόρο;   Ξεδιψάει ποτέ το γεμάτο ποτήρι;   Ο δρόμος που τελειώνει σ’ αδιέξοδο ονειρεύεται άραγε μακρινές αποστάσεις;   Τρέμουν ποτέ τα...

Νικημένος απ’ το γαλάζιο με το κεφάλι ακουμπισμένο στα γόνατα της σιωπής πεθαμένος από ζωή πεθαμένος από νιότη βουλιαγμένος κάτου απ’ τη φωτιά του με το φύκι σαλεύοντας στη...

Γυναίκα που αγάπησα γυναίκα που έχασα κορμί μου, σάρκα μου. Αυτήν του χωρισμού την ώρα σε ψάχνω και σε τραγουδώ. Γυναίκα που αγάπησα γυναίκα που έχασα κορμί μου, σάρκα μου. Το στόμα...

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Εσένα! Κατά πού...

Μισό μήλο εμείς, άλλο μισό ο απέραντος κόσμος. Μισό μήλο εμείς, άλλο μισό οι άνθρωποι. Μισό μήλο εσύ, άλλο μισό εγώ εμείς...  

Τώρα ποὺ βρῆκα πιὰ μίαν ἀγκαλιά, καλύτερη κι ἀπ᾿ ὅ,τι λαχταροῦσα, τώρα ποὺ μοῦ ῾ρθαν ὅλα ὅπως τὰ ῾θελα κι ἀρχίζω νὰ βολεύομαι μὲς στὴν κρυφὴ χαρά...

Με φόρεσες –σε φόρεσα, εκλογή μονοφόρι. Πρώτα απ’ την καλή. Με γύρισες μετά το μέσα έξω, είχαν παρατριφτεί οι άκρες και οι μόστρες, είχαν στραβοστομιάσει κι οι κουμπότρυπες –θυμίζανε σιωπές...