Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας
Τα χνουδωτά πράγματα, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ
Από τον ποταμό-σεντόνι, τη λάβα-κουβέρτα
τη σιωπή σε πράσινα μάτια βουτηγμένη
το χρόνο που σωριαζόταν μέσα μου κομμάτια
θρυμματισμένος απ’ την αοριστία της ερωτικής ώρας
απ’ όλη την...
Η απόφαση του Οδυσσέα, Λουίζ Γκλικ
Ο άντρας στρέφει την πλάτη του στο νησί.
Τώρα δεν θα πεθάνει στον παράδεισο
δεν θ’ ακούσει ξανά
τα λαούτα του παραδείσου ανάμεσα στα λιόδεντρα,
πλάι στις λιμνούλες...
Εσύ και το ποίημα, Τάκης Σινόπουλος
Έρχεσαι και ξανάρχεσαι σ’ αυτή την αίθουσα
τόσο γυμνή που σε κοιτάζουν όλοι
Βασανίζεις τα καθίσματα
σα να βασανίζεις τον ένοχο
Σου λέω να πνίξεις μέσα σου αυτά...
Ξυπνάς το αιώνιο καλοκαίρι, Γιώργος Θέμελης
Ξυπνάς το αιώνιο καλοκαίρι
Ανατέλλοντας έναν άλλο ήλιο
Κάνοντας πιο όμορφα πιο θαυμαστά τα μάτια
Καθώς ελπίζουν να σε ιδούν κρεμώντας μια λευκή αντηλιά
Κι είναι η σκιά...
Μεγάλο Γράμμα, Tίτος Πατρίκιος
Έγινε ξαφνικά
όπως ξαφνικά έρχεται η άνοιξη.
Μιλούσα γι’ αγάπη
κι η αγάπη ήσουν εσύ,
μιλούσα για το φιλί
και το φιλί ήσουν εσύ,
με τ’ όνομά σου,
τη διεύθυνση του...
Μέσα σου να σκάβεις, Xρίστος Λάσκαρης
Μέσα σου να σκάβεις:
ξεθάβοντας
μέρες παιδικές
για τρυφερά,
εξαίσια ποιήματα.
Στην αρχή, Dylan Thomas
Στην αρχή, ήταν το τρίγραμμο αστέρι.
Ένα χαμόγελο φως σε πρόσωπο κενό.
Ένα κόκαλο κλαδί στον ασάλευτον αέρα, ύλη
διχοτόμος που είχε θρέψει του πρώτου ήλιου το...
Οι εραστές της μοναξιάς, Yvan Goll
(1891-1950)
Μες στα δωμάτιά τους τη νύχτα
παραμερίζουν με τα εύθραυστα χέρια τους
τα βαριά − σαν μολύβι − σεντόνια
Το εκκρεμές έχει ένα μάτι τυφλό
η μοναξιά κρεμάστηκε...
Εαρινή Συμφωνία XVI, Γιάννης Ρίτσος
XVI
Χαρά χαρά.
Δε μας νοιάζει τι θ’ αφήσει το φιλί μας μέσα στο χρόνο και στο τραγούδι.
Αγγίξαμε το μέγα άσκοπο που δε ζητά το σκοπό...
To έντομο, Pablo Neruda
Από τους γοφούς σου ως τα πέλματα σου
θέλω να κάνω ένα μακρύ ταξίδι.
Είμαι πιο μικρός κι από έντομο.
Προχωρώ απ’ αυτούς τους λόφους,
έχουν το χρώμα...
