Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Τα ποιήματα δεν μπορούν πια να ‘ναι ωραία αφού η αλήθεια έχει ασχημύνει. Η πείρα είναι τώρα το μόνο σώμα των ποιημάτων κι όσο η πείρα πλουταίνει τόσο το ποίημα...

Τα μάτια μου τι να τα κάμω, Τα μάτια μου τα σκοτεινά, Όπως τα μάτια των σκοτωμένων.   Όταν σε βλέπω, γίνεσαι άφαντη, Αθέατη πίσω απ’ την πυκνότητα. Ως να...

Εκείνα που δειλά φαντάσθη μαθητής, είν’ ανοιχτά, φανερωμένα εμπρός του. Και γυρνά, και ξενυχτά, και παρασύρεται. Κι ως είναι (για την τέχνη μας) σωστό, το αίμα του,...

Δὲν ἔγραψα ποτὲ ποιήματα. Ὅ,τι διαβάζετε, εἶναι ὁ τρόμος τῆς ψυχῆς μου. Δοσμένος σὲ παραλλαγές.    

Και σ’ αγαπώ όταν το πρόσωπό σου με ξυπνά στις επτά και τριάντα κι αρχίζει η νέα μέρα με την τρυφερότητα κάποιων χειλιών δίχως κόκκινο κραγιόν. Να σε...

H πιο γλυκιά παρθένα Στολίζει το δωμάτιο Eυφραίνει την περισυλλογή Aς πούμε πως είμαστε ευτυχείς   Kι είναι η σειρά μας Nα βρεθούμε αθάνατοι, Nα φιλήσουμε την ομορφιά Στα χείλη Kαι στο λεπτό...

Στόμα μου πληγωμένο κι άφταστο, σώμα μου αγαπημένο κι άπιαστο. Κλειστά μου βλέφαρα στα χείλη μου απαλά, μαλλιά μου ευωδιαστά, στο πρόσωπό μου απρόσμενη, παρήγορη δροσιά, ανάπαυση για λίγο...

Μου θυμίζεις ό, τι δεν είμαι Ο χρόνος πρέπει να γίνει σύμμαχος Μα παραμένει εχθρός Λέω να εξαϋλωθώ σε όνειρο   Άμα ακόμα πονάς είναι γιατί Μοιάζεις μικρός Και θυμίζεις αγάπη   Μας...

Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα είδα το βράδυ αυτό. Kάποια χρυσή, λεπτότατη στους δρόμους ευωδιά. Kαι στην καρδιά αιφνίδια καλοσύνη. Στα χέρια το παλτό, στ’ ανεστραμμένο πρόσωπο η σελήνη. Hλεκτρισμένη από φιλήματα θα ‘λεγες...

Το χάσαμε κι αυτό το ηλιοβασίλεμα. Κανείς δεν μας είδε εμάς χεράκι, χεράκι το βράδυ εκείνο όπου έπεφτε η γαλάζια η νύχτα και σκέπαζε τον κόσμο.   Απ'...