Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Ζούμε αλλού και κάπου αλλού υπάρχουμε αλλού κι αλλιώτικα μιλάμε και αγαπάμε αλλού είναι η σκέψη μας κι ολόκληρη η ζωή μας κι όμως εδώ σ’ αυτό...

Υπάρχω, για να σ’ αγαπώ μονάχα   και να μην έχω λόγο κανένα να το δηλώνω. Σ’ αγαπώ τόσο που το ξεχνώ,   όπως το αίμα που κυλά στις...

 (21 Οκτωβρίου 1907 - 31 Οκτωβρίου 1985) ___________________________________________________ Το γλωσσάριο των ανθέων ___________________________________________________   νυν ή αεί; αεί αυτόν ή άλλον; αυτόν εσένα ή άλλον; εσένα το άλφα ή το ω μέγα; το άλφα την εκκίνηση ή...

Στην πρώτη επαφή που είχαμε, μιλήσαμε όπως δυο ξένοι για πράγματα διάφορα σχεδόν. Στη δεύτερη μπορώ να πω το ίδιο, με κάποια στη φωνή μας διαφορά, ένα χρωμάτισμα. Ώσπου στην...

Ω, η αγαπημένη μου είναι σαν ένα κόκκινο, κατακόκκινο ρόδο   Που είναι φρεσκοανθισμένο τον Ιούνη. Ω, η αγαπημένη μου είναι σαν μια μελωδία,   Που ‘ναι παιγμένη σε...

∆εν είναι ο έρωτας, δεν είναι ο Θεός Αυτό που μας λείπει· εμείς Λείπουμε και μας λείπει, Έχουμε φύγει κ’ είναι απών.   Τον γυρεύουμε τάχα ή μας γυρεύει Και...

Πνιγμένη σ' ένα σώμα, χρόνια παγιδευμένο. Μπορώ να νιώσω τη λύπη στα βήματα περαστικών, τα κρυφά λόγια γνωστών και αγνώστων, μα ποτέ τα δικά σου. Γι' αυτό λοιπόν, μη διστάσεις απόψε να με απογοητεύσεις κι'...

Μαζεύω τα πεσμένα στάχυα να σου στείλω λίγο ψωμί· μαζεύω με το σπασμένο χέρι μου ό,τι έμεινε απ’ τον ήλιο να σου το στείλω να ντυθείς....

Την άτιμη την σκάλα σαν κατέβαινα, από την πόρτα έμπαινες, και μια στιγμή είδα το άγνωστό σου πρόσωπο και με είδες. Έπειτα κρύφθηκα να μη με ξαναδείς,...

Αυτών που έφυγαν για πάντα από τη Ζωή μας. Κι ας υπήρξαμε αληθινά γι’ αυτούς. Το αίμα τους μας δόθηκε, μας πονά, και Γι’ αυτό μας ελέγχει.