Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Είμʼ ένα άστρο, μια τρίχα στο κεφάλι του θεού, θα πέσω, στο λαιμό φοράω ένα ποίημα, προτού προλάβει να θερμάνει τις καρδιές μας θα...

'' Σ’ αγάπησε, μου λες, πολύ ποτέ σου δεν σε απάτησε, βεβαιώνεις.   Έχω στοιχεία αλλά το πιο ισχυρό, είναι πως πρέπει να σ’ αφήσω ερωτευμένη. ''  

Κάποιος μπαίνει ανάμεσά μας πίσω από την όψη μας, Έρχεται και μπαίνει κάποιος άλλος.   Γεύεται τη γεύση μου, όταν σε γεύομαι, Αγγίζει το άγγιγμά μου, όταν σ’...

Κύριε, γνωρίζω σκαμμένους δρόμους ξανασκάβω πριν από μένα έσκυψαν βαθύτερα πολλές εξερευνήτριες αγωνίες. Ακλόνητη η βασιλεία του αναπόδεικτου (μεγάλος συκοφάντης σου μα και υποστηρικτής σου).   Ψάχνω μήπως η πίστη μας...

τώρα είναι δεν το θέλω να περιμένω τον έρωτα ή το σώμα σου ή αυτό το ρίγος απʼ τα δάχτυλά σου όλα πιο τώρα από ποτέ αν θες να...

Εγώ, που λες, δε σʼ αγαπώ κι αν θέλεις πίστεψέ το. Απʼ την πολλή αγάπη μου φτάνω να μη σε θέλω.   Όχι, εγώ δε σʼ αγαπώ κι αν θέλεις...

  Πολύ σοβαρά παίρνουν οι άνθρωποι τον εαυτό τους. Κι αλαζονεύονται ανόητα πάνω στη Γη. Που δεν είναι παρά ένας κόκκος της ανθόσκονης που ονομάζεται...

Χωρίς να είμαστε τίποτ’ άλλο παρά μόνο άνθρωποι, περπατήσαμε μέσ’ απ’ τα δέντρα Φοβισμένοι, αφήνοντας τις λέξεις μας να είναι τρυφερές Από φόβο μήπως ξυπνήσουμε τις...

ΤΑ ΠΡΩΙΝΑ μεταμφιέζεται Σε παραγγελιοδόχο Σ’ εξομολογητή Σ’ αιλουροειδές   Τα βράδια Μεταμφιέζει τις λέξεις Σε βόμβες βυθού Σ’ αερόλιθους   Κοιμάται ήρεμος πάνω σ’ αναμμένα κάρβουνα Κι ονειρεύεται δέντρα     *Η δύναμη των λέξεων, Κλείτος Κύρου

Υπήρξα ίσως στο παρελθόν ίσως πάλι να μην υπήρξα Να 'μαι το δημιούργημα μιας ιστορίας φανταστικής Αφού τίποτα δεν ορίζω δεν ξέρω Μόνον ορίζομαι περιορίζομαι απ' ομορφιά...