Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Δέξου ετούτο το φιλί στο μέτωπο σου! Και τώρα που χωρίζουμε, Άφησε με να σου πω- Ότι οι μέρες μου εκύλησαν μέσα στ’ όνειρο Είναι αλήθεια,όπως το’ λεγες Αν...

Δεν ήξερα από πού ν’ αρχίσω όλοι μου έδιναν ζεστά τα μέλη τους τις ξεχασμένες γλώσσες, να τις μιλήσω τώρα εγώ να γίνουν όλα δικά μου για...

(2 Μαρτίου 1924 – 10 Μαρτίου 2004)   Μὰ ἐσὺ δὲ θὲς ν’ ἀκούσεις τίποτα – «δὲν καταλαβαίνεις» ἔλεγες «τί θὰ πεῖ π ο ί η σ...

Ι   Γιατί ποτέ δεν είσαι μόνη μαζί μου γυναίκα ανεξερεύνητη, πιο ανεξερεύνητη κι από την άβυσσο όπου αργοπορούν οι πηγές του παρελθόντος   Οι άγνωστες μητέρες σου, με κόκκινες...

Για μένα η ακίδα της πλάστιγγας είσαι πάντα εσύ.   Με ρώτησαν ποια είσαι. Αν το ήξερα θα το ’λεγα φωναχτά. Και θα ’μουν έγκλειστος πίσω από εκείνα τα κάγκελα...

Την μια φορά δεν το κατάλαβα και αντιδρούσα έντονα, με γκρίνια. Την άλλη το 'νιωσα κι ήμουν διαλλακτική και τρυφερή. Μάταιος κόπος. Κάποιοι αγαπημένοι μας εγκαταλείπουν ψυχικά καιρό πριν φύγουν.  

Για ποια λοιπόν ευαισθησία ποια συμπόνια Όταν πλάι σου Στα δέκα μέτρα στα χιλιάδες μίλια πλάι σου Αυτή την ώρα τη στιγμή ένας άνθρωπος Ενώ εσύ μιλάς καπνίζεις...

Έβρεχε, έβρεχε πολύ   κι είχε βουλιάξει η ψυχή στην υγρασία.   ακόμη μια χαμένη Κυριακή, εδώ, στην επαρχία.  

Ποτέ δεν είχα νιώσει, έτσι αδύναμο πουλάκι ζαρωμένο Μια αγάπη τόσο απέραντη, καρδιά να ξεχειλίζει Σ' εσένα στρέφομαι και σε καλώ, αγάπη, σε προσμένω - Τα μάτια...

Τώρα –δειλινό, στα σκαλιά μπροστά στο παλάτι– ο βασιλιάς τής ζητάει να τον συγχωρέσει.   Είναι πιστός – προσπάθησε να μείνει πιστός στη στιγμή: Υπάρχει άλλος τρόπος να είναι αληθινά...