Μαζί μου σε κοιμίζω τις νύχτες,

Κατάσαρκα σε φορώ σα μια φανέλα μάλλινη.

Τρίβεσαι στο κορμί, μου το ανάβεις.

Μόνος, μ’ εξαντλημένη φαντασία.

Θηρία πια με τριγυρνούν.

Τη νύχτα δαγκάνουνε το σπίτι μου,

κλαδιά χτυπούνε το παράθυρο,

ο άνεμος δεν έπαψε εδώ και χρόνια.

Τριαντάφυλλο εκείνο του Γενάρη,

θαμπή μορφή, δικό μου πρόσωπο.

 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΑΡΘΡΑΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ