Και σ’ αγαπώ

όταν το πρόσωπό σου με ξυπνά στις επτά και τριάντα

κι αρχίζει η νέα μέρα με την τρυφερότητα

κάποιων χειλιών δίχως κόκκινο κραγιόν.

Να σε παρατηρώ προστατευμένη από τα σεντόνια

είναι αρκετό για να χαράξω τον περίπατο

που ξεπερνά την ψευδαίσθηση κι αντιμετωπίζει

το πικρό μεροκάματο και τη ζήλεια αυτών που διερευνούν

πολύ την επίμονη πτήση.

 

Ξυπνώ και το σκοτάδι είναι ήδη ελάχιστο.

Μετά ποδοπατώ με χαρά τις φευγαλέες σκιές

και βεβαιώνομαι πως υπάρχω δίχως αποσιωπητικά:

υπάρχει αρκετή μουσική υπόκρουση στην ηρεμία σου

που -ζαλισμένος απ’ την υπερβολή- αναζητώ

να την σκιαγραφήσω στα βάθη των πόθων μου.

 

Δεν ανοίγω ακόμη το παράθυρο.

Η οικειότητα αφήνει ίχνη ντροπαλότητας, αδεξιότητας

ή ανεξίτηλων απολαύσεων. Το μέτρο επιβάλλεται

αυτές τις ήρεμες στιγμές που ο έρωτας κάποιου

μασιέται σιωπηλά, με τις εκφράσεις που επιτρέπουν

την ύφανση -τρελών οιωνών- του δέρματος

ή του οπωρώνα που σε επικαλύπτει.

Ήρθες για να αποφύγω το καθημερινό ναυάγιο

και γι’ αυτό σου στέλνω ένα αθώο φιλί

καθώς βγαίνω σε αναζήτηση του μεροκάματου.


 

Μετάφραση: Βιργινία Χορμοβίτη
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΏρες γιορτής…, Δημήτρης Καρπέτης
Επόμενο άρθροΣαν σήμερα φεύγει από την ζωή ο θρύλος της μουσικής Freddie Mercury
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.