«Κοινωνιόλεκτος»: Τρία ποιήματα από την ποιητική συλλογή του Μιχάλη Κατσιγιάννη

Μιχάλης Κατσιγιάννης, Τρία ποιήματα από την ποιητική συλλογή «Κοινωνιόλεκτος» (Ιδιωτική έκδοση, 2026)

Μπλόκο

Γρήγορα ή αργά, έτσι ακριβώς όπως όταν σε επευφημούν. Στήνοντας παγίδες ευτυχίας στην αιωνιότητα, το μόνο που θα καταφέρεις είναι το πολύ γρήγορα ή το πολύ αργά, χωρίς ποτέ να υπάρξει διακοπή ή εναλλαγή ταχυτήτων. Κραδαίνοντας την

αποκεφαλισμένη μαρτυρία ότι κάποτε υπήρξες, ίσα που θα καταφέρεις να δεις, με το κυάλι φυσικά, λίγα γιορτινά πλάνα. Γρήγορα ή αργά, έτσι ακριβώς όπως όταν αφήνεσαι στη δολοφονία, γιατί δεν ενδιαφέρεσαι πρωτίστως για σένα. Η ύπαρξή σου, τα άκρα της, σε κυνηγούν.

Βάζω τη μουσική σιγά

Βάζω τη μουσική σιγά, υπάρχοντας δίπλα σε άυλα εκφωνήματα. Με ματωμένα μέτωπα και κρεμασμένα αυτιά, διωκόμενα και τρελαμένα, δεν γίνεται να γίνουν. Πεταμένες οι λέξεις τους πάντα βρίσκουν στόχο, ακόμα κι αν δεν φαίνεται. Βάζω τη μουσική σιγά, για να μπορώ να βρίσκομαι ανάμεσα στο πλήθος και να μη φοβούνται έναν άνθρωπο.

Η δύναμη του κόσμου

Το θολό νερό σήμερα είναι το κέντρο, το απόλυτο, του κόσμου. Εκεί καθρεφτίζεται όλη του η δύναμη που γοητεύει τα χαρακτηριστικά των δρόμων σήμερα. Αυτό είναι το μαγικό σημείο του κόσμου. Χώρος κυριολεκτικά ελεύθερης πρόσβασης, με όλες τις απαιτούμενες προσφωνήσεις που δημιουργούν οικειότητα, συμπάθεια και θαλπωρή και δίνουν μια αίσθηση, ψευδαίσθηση, φροντίδας και αποδοχής. Και είναι αυτή ακριβώς η δύναμη, η μαγική, του κόσμου που καθρεφτίζεται στο θολό νερό και που νεκρώνει τα σώματα και τα διαχωρίζει από τη σκέψη. Γιατί δεν αρκεί να μπορεί κανείς να μιλήσει με τη γλώσσα. Πρέπει και να μπορεί να μιλήσει γι’ αυτή.

*Αναζητήστε και διαβάστε το βιβλίο εδώ: https://www.openbook.gr/koinoniolektos/