Αρχική Ετικέτες Φωνές

Ετικέτα: Φωνές

Αγαπώ σημαίνει Θυμάμαι, Αντώνης Ανδρουλιδάκης

Ο έρωτας δεν είναι ποτέ τόσο αμαρτωλός όσο φοβήθηκαν οι άνθρωποι. Ίσως γιατί στον πυρήνα του δεν είναι απλώς επιθυμία. Είναι εκείνη η μυστική...

Από εσένα έμαθα

Από εσένα έμαθα πως πονάνε οι αγκαλιές που αρνούμαστε από φόβο κι όχι εκείνες που απλόχερα χαρίζουμε.         *Α.

Μετά την πρώτη στιγμή, Αντώνης Ανδρουλιδάκης

Στην αρχή, στην πρώτη στιγμή, κάθε έρωτα όλα μοιάζουν απλά. Για λίγο. Δεν υπάρχουν άμυνες, δεν υπάρχουν στρατηγικές, δεν υπάρχουν παιχνίδια. Υπάρχει μόνο εκείνη...

ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον

«Φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ᾿ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει, ὁ δὲ φοβούμενος οὐ τετελείωται...

”Πολύ “Θέλω”, λίγο “Σε Κρατώ”, Αντώνης Ανδρουλιδάκης

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι ανέραστοι. Αχάιδευτοι είναι. Όχι μόνο στο σώμα. Στην ψυχή. Μεγάλωσαν χωρίς αρκετή τρυφερότητα, χωρίς βλέμμα που να τους χωρά πραγματικά,...

Η σιωπή μετά το χειροκρότημα, Σταύρος Μουλώτσιος

“Έχοντας εγκαταλείψει την προσκόλληση στους καρπούς της δράσης, πάντα ικανοποιημένος και απόλυτα ανεξάρτητος, στην πραγματικότητα δεν πράττει τίποτα, παρόλο που είναι πλήρως απορροφημένος...

Εκείνο που δεν σε διέλυσε, Αντώνης Ανδρουλιδάκης

Ξέρεις ε; Αυτό που πέρασες -αυτό που ένιωσες ότι θα σε διαλύσει- δεν σε διέλυσε. Και αυτό σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο. Σημαίνει ότι είσαι ο άνθρωπος...

Για μια ποιητική του σώματος, Αντώνης Ανδρουλιδάκης

Το σώμα θυμάται τρόπους. Το σώμα θυμάται εκείνη την επική τούμπα που έφαγες με το ποδήλατο, αλλά -κυρίως- θυμάται τρόπους. Θυμάται τον τρόπο που...

Εσωτερική φλόγα, Carlos Castaneda

Επανέλαβε ότι η συγκέντρωσή μου θα έπρεπε να είναι απόλυτη, ότι το να καταλάβω είχε τεράστια σημασία, ότι οι νέοι μάντεις είχαν δώσει μεγάλη...

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ

Μπορώ να σας το πω με σιγουριά πως αποφάσισα να μισήσω την αξιοπρέπεια. Εκείνη ευθύνεται που άνθρωποι ευφυείς ντρέπονται να κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Δίνουν...

Top

Ξέρω τα μάτια σου, Χρίστος Ρουμελιωτάκης

Ξέρω τα μάτια σου, ξέρω τα χείλη σου, ξέρω τα μαλλιά σου, ξέρω το σημαδάκι που άφησε φεύγοντας ο κεραυνός – θέλω να πω, ίπταμαι πάλι επί πτερύγων ανέμων, βαδίζω...