Ετικέτα: Νίκος Τσιλιβαράκος

Οι σιωπές που κληρονομήσαμε Όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ, αλλά συνέχισαν να μιλούν μέσα μας Υπάρχουν οικογένειες όπου η σιωπή δεν είναι απουσία ήχου. Είναι τρόπος επιβίωσης. Στα...

Η έννοια της μετάβασης αποτελεί έναν από τους θεμελιώδεις άξονες της ανθρώπινης εμπειρίας. Από τη γέννηση έως τον θάνατο, από την εφηβεία στην ενηλικίωση,...

«Εκεί που κόβεται η συνέχεια: Σκέψεις για τον βίαιο αποχωρισμό» Οι βίαιοι αποχωρισμοί δεν είναι απλώς γεγονότα· είναι ρήγματα. Δεν συμβαίνουν μόνο στον εξωτερικό κόσμο,...

Όταν η αγάπη ζητά να χαθούμε Η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου εγγράφεται στο συλλογικό φαντασιακό ως γιορτή της αγάπης, της σχέσης, της συντροφικότητας. Ωστόσο, όσο...

Τα σπίτια που δεν έφυγαν ποτέ Μια στοχαστική προσέγγιση στην απώλεια και την κατοίκηση «Τα σπίτια που είχα μου τα πήραν». Ο στίχος του Σεφέρη δεν ανήκει...

(Σημειώσεις για όσα δεν χωρούν στο γιορτινό φως) Υπάρχουν στιγμές μέσα στον χρόνο που δεν είναι απλώς ημερολογιακές. Είναι φορτισμένες. Κουβαλούν προσδοκίες, μνήμες, εικόνες για...

Υπάρχουν στιγμές που δεν επιλέγουμε εμείς να συναντήσουμε τη βία — εκείνη βρίσκει τον τρόπο να μπει στο σπίτι μας, στην καρδιά μας, στο...

«Η σιωπή που μεταμορφώνεται σε φωνή» Ένα βιωματικό κείμενο για την έμφυλη βία και τη θεραπευτική δυνατότητα της επανόρθωσης Υπάρχουν στιγμές μέσα στη θεραπευτική διαδικασία που...

«Πίσω από το φως που αναβοσβήνει» Ένα προσωπικό κείμενο για την επιθετική οδήγηση, τη μνήμη και την ανθρώπινη ευθύνη που κρατάμε στα χέρια μας. Στον δρόμο...

Η Τέχνη της Ψυχής: Όταν η Δημιουργία Γίνεται Θεραπεία Για την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας – 10 Οκτωβρίου   Η Εύα και η Σιωπή Η Εύα ζούσε σε...