Ετικέτα: Ποίηση

Η φορά του χρόνου αδάμαστη, βαδίζω πάνω στις σπασμένες πλάκες των λεπτών. Σταματώ να κοιτώ τον καθρέφτη εαυτό. Περιφέρομαι γύρω από τον άξονα του άδειου σπιτιού. Βρίσκομαι ακόμα στην γυάλα της ζωής. Τρέφομαι...

Να σε συγκρίνω με μια μέρα θερινή; Εσύ υπερέχεις σε απαλότητα και χάρη· λυγίζει αέρας τα τριαντάφυλλα του Μάη και δεν κρατούν τα καλοκαίρια μας πολύ.   Άλλοτε καίει...

Ελευθερία μια λέξη μεγάλη κι αυτή σαν άλλες πολλές μα κλειστές κλειδαριές.     Αγώνες κι ιδρώτες απ’ το παρελθόν ταξίδια στο χρόνο μια άδεια ηχώ καλπάζει πάνω σε άλογο λευκό.     Ελευθερία μια λέξη μεγάλη...

Μην αργείς. Τούτο μόνο σου λέω. Μην αργείς Γιατί, σε λίγο, σαν θα χτυπάς την πόρτα μου, θα νομίζω πως είναι τα γηρατειά, πως είν' ο χειμώνας,...

Γυναῖκες ποὺ σᾶς εἶδα σ᾿ ἕνα τραῖνο τὴ στιγμὴ ποὺ κινοῦσε γι᾿ ἄλλα μέρη· γυναῖκες ποὺ σᾶς εἶδα σ᾿ ἄλλου χέρι μὲ γέλιο νὰ περνᾶτε εὐτυχισμένο· γυναῖκες, σὲ...

Κι όταν σε ρωτήσουν  να μην τους πεις ποτέ πως μ’ αγάπησες Νοίκιασε μόνο ένα παράλληλο ψέμα κι άφησέ το να στέκει έρμαιο απέναντί μου Ούτως η άλλως την αλήθεια σ’...

(WHEN MAN ENTERS WOMAN)   Όταν ο άντρας, Μπαίνει στη γυναίκα, Σαν τον αφρό των κυμάτων Που διεισδύει στην ακτή, Ξανά και ξανά, Κι η γυναίκα ανοίγει Το στόμα της μ’ ευχαρίστηση Και...

Είναι σπουδαία τέχνη η ζητιανιά Δε δίνει ο πάσα ένας τον παρά Δε σου χαρίζει το προπέρσυνο παλτό Δε χαλαλίζει το ληγμένο φαγητό Πρέπει να είσαι της υπομονής Να...

Πάρε τα δώρα της ψυχής σου νά ’ρτεις. Σου ετοίμασα τη μαύρη κάμαρά μου. Στον κήπο μας αρρώστησεν ο Μάρτης, και αρρώστησεν ο Μάρτης στην καρδιά μου.     Πάρε...

Κανένα εμπόδιο να ενωθούν καρδιές πιστές Εγώ δε δέχομαι. Δεν είναι αγάπη η αγάπη που αλλάζει μ' όλες του καιρού τις αλλαγές και ξεστρατάει σε κάθε σκούντημα...