Ετικέτα: Ποίηση

Είμαι τόσο κουρασμένος που σαν διψώ με τα μάτια κλειστά την κούπα σηκώνω και πίνω Γιατί αν τα μάτια ανοίξω εκείνη δε βρίσκεται εδώ κι είμαι κουρασμένος για να σηκωθώ και τσάι να φτιάξω Είμαι τόσο...

Κορίτσι μου σαρακηνό και σβέλτο, ο ήλιος που δένει τους καρπούς, που σφίγγει το στάρι μες στα στάχια, που ακονίζει τον αθέρα του σίδερου, έπλασε και το έκπαγλο...

Στον Φεντερικο Γκαρθια Λόρκα   Αφέγγαρη νύχτα Η νύχτα που έφυγες Κι ονειρεύτηκες τόσο πολύ Τα όμορφα φεγγάρια Του Γουαδαλκιβιρ   Ανέπνευσες πρώτη φορά Στον κόσμο Κι άνθισε ο κόσμος Κόκκινος   Μία πάναστρη νύχτα Πανσέληνος ολοόιομη   Και αυτό...

Μου είπες να μην περιμένω να αλλάξει ρούχα η εποχή ούτε να επιστρέψουν οι ορίζοντες εκεί που τους αφήσαμε είπες πως μόνο να φεύγεις ξέρεις ...

Άρχισε ψύχρα. Το γύρισε ο καιρὸς σε αναχώρηση.   Η πρώτη μέρα του Σεπτέμβρη ξοδεύτηκε σε κάποια υδρορροή.   Ως χθες ακόμα όλα έρχονταν. Ζέστες, η διάθεση για φως, λόγια, πουλιά, πλαστογραφία ζωής.   Γονιμοποιούνταν...

Ἀναζητῶ μίαν ἀκτὴ νὰ μπορέσω νὰ φράξω μὲ δέντρα ἢ καλάμια ἕνα μέρος τοῦ ὁρίζοντα. Συμμαζεύοντας τὸ ἄπειρο, νἄχω τὴν αἴσθηση: ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε μηχανὲς ἢ πὼς...

H απόφασή μου να μη σε συλλογιέμαι είναι μήπως και σώσω ό,τι μπορώ να σώσω κρύβοντας λίγες σπαταλημένες μέρες βαθιά μέσα στη μνήμη, ρίχνοντας τις άλλες μέρες από...

Δὲν εἶμαι ἐγὼ ποὺ τὴ ζωή σου ἦρθα σὰν ἥλιος νὰ φωτίσω: τὸ φῶς στὰ μάτια μου ποὺ λάμπει δικό σου -καὶ σ᾿τὸ στέλνω πίσω! Τοῦ μαγικοῦ τοῦ κόσμου ἂν...

Μπορεί να μην πήγε χαμένος τόσος κόπος τόσος πόνος.     Και ίσως έτσι να σκέφτεται για εμάς και για τον εαυτό του αυτός ο εξ ανατολών ψευτο- κότσυφας που σφυρίζει στο...

Δεν τό ’θελα ποτέ σε τέτοιες σκέψεις να γυρίσω. Μα είναι νύχτες, κάποιες ατέλειωτες, που από τα πέλαγα όλως ακούραστα τα παλαιά μου οράματα τα φέρνω πίσω...