Ετικέτα: Ποίηση

μπατιρημένο κουρείο Σάββατο βράδυ χωρίς δουλειά μπατιρημένο κορμί Σάββατο βράδυ χωρίς έρωτα   το φιλί ενώνει πιὸ πολύ απ᾿ το κορμί γι᾿ αυτό το αποφεύγουν οι πιο πολλοί   το γατί μου δε χορταίνει μόνο με χάδια θέλει και...

Αυτές τις μελαγχολικές Κυριακές που δεν έχεις τίποτα να κάνεις που δεν πας στην εκκλησία ούτε στο γήπεδο να ψυχοθεραπευθείς γυρνάς στους δρόμους της πόλης από καφέ σε καφέ κατεβαίνεις στο λιμάνι κάθεσαι σ΄ένα...

«Σβήσε τα μάτια μου· μπορώ να σε κοιτάζω, τ’ αυτιά μου σφράγισέ τα, να σ’ ακούω μπορώ. Χωρίς τα πόδια μου μπορώ να ’ρθω σ’ εσένα, και...

Πριν λυτρωθείς απ’ τα δάκρυα που πνίγεις Πριν σε προδώσει η μυρωδιά της φωτιάς Πριν τυλιχτείς στις αλυσίδες της θλίψης Πριν αρνηθείς τις μαχαιριές της χαράς Πριν σε...

Τις μέρες τις γλυκιές του Σεπτεμβρίου, όταν δεν έχει ακόμη βρέξει και είναι το άκουσμα των ήχων πιο αραιό και η γεύσις των ωρών και από...

Έξω από το παράθυρο έλαμπε το πέλαγος. Θα τρελλαθώ αν χαθεί το πέλαγος, είπε η Μαρία. ‘Εκρυβε με τα χέρια τη γυμνότητα, παράφορη, γυρίζοντας με μια τρομαχτικήν απόγνωση...

Στα χείλη των ερυθρών χαραδρών ανθούν λευκά λουλούδια Στα δροσερά υπόγεια των καλοκαιριών αιχμαλωτίζονται Καρδίες Παιδιών η απελπισία ηχεί και πέραν της Ποιήσεως ακόμη Και των ενδόξων Ρεμπέτικων...

Είμαι τόσο κουρασμένος που σαν διψώ με τα μάτια κλειστά την κούπα σηκώνω και πίνω Γιατί αν τα μάτια ανοίξω εκείνη δε βρίσκεται εδώ κι είμαι κουρασμένος για να σηκωθώ και τσάι να φτιάξω Είμαι τόσο...

Κορίτσι μου σαρακηνό και σβέλτο, ο ήλιος που δένει τους καρπούς, που σφίγγει το στάρι μες στα στάχια, που ακονίζει τον αθέρα του σίδερου, έπλασε και το έκπαγλο...

Στον Φεντερικο Γκαρθια Λόρκα   Αφέγγαρη νύχτα Η νύχτα που έφυγες Κι ονειρεύτηκες τόσο πολύ Τα όμορφα φεγγάρια Του Γουαδαλκιβιρ   Ανέπνευσες πρώτη φορά Στον κόσμο Κι άνθισε ο κόσμος Κόκκινος   Μία πάναστρη νύχτα Πανσέληνος ολοόιομη   Και αυτό...