Ετικέτα: Ποίηση

Ο χώρος όπου και να κοιτάξεις σου επιστρέφει τον πόνο του Ζω κλεισμένος σ' ένα φιλί Κανείς δεν είναι μέσα στο ρίγος της νύχτας Τα κοιμισμένα όνειρα...

«Βρες χρόνο για δουλειά -αυτό είναι το τίμημα της επιτυχίας. Βρες χρόνο για σκέψη -αυτό είναι η πηγή της δύναμης. Βρες χρόνο για παιχνίδι -αυτό είναι...

Όταν το κάτι αυτό, το οτιδήποτε για μένα θα τελειώσει και πάλι εγώ στο τίποτα θα υπάρχω θα είμαι εκείνο που τα μάτια σας θαμπώνει το ύψιλον στα...

Γυναίκα, μήλο σάρκινο και άρωμα από φύκια, γυναίκα από πηλό και φως κι ολόγιομο φεγγάρι, τάχα ποια λάμψη σκοτεινή βγαίνει απʼ τις κολόνες σου και ποια πανάρχαιη νυχτιά σε σένα αγγίζει...

Με σκαλίζεις σαν ξερό χωράφι κι ό, τι σάπιο και άχρηστο βρίσκεις, το αγαπάς. Το χρυσάφι μου, το πετάς στα σκουπίδια. Αναλογίζομαι, την ώρα που θα φεύγεις, νομίζοντας...

Πάει. Αυτό ήταν. Χάθηκε η ζωή μου φίλε μέσα σε κίτρινους ανθρώπους βρώμικα τζάμια κι ανιστόρητους συμβιβασμούς. Άρχισα να γέρνω σαν εκείνη την ιτιούλα που σούχα δείξει στη στροφή του δρόμου. Και...

Είναι τα βλέφαρά μου διάφανες αυλαίες. Όταν τ' ανοίγω βλέπω εμπρός μου ό, τι κι αν τύχει. Όταν τα κλείνω βλέπω εμπρός μου ό, τι ποθώ.

ΣΕ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΕΡΗΜΟ ΚΙ ΕΡΕΙΠΩΜΕΝΟ, ζούσε μια χοντρή, βαριά σιωπή, τόσο χοντρή πού ‘χε ξηλώσει όλα τα κουφώματα, τόσο βαριά που ‘χε βουλιάξει...

Ήξερες να δίνεσαι αγάπη μου… Δινόσουνα ολάκερη και δεν κράταγες για τον εαυτό σου παρά μόνο την έγνοια αν ολάκερη έχεις δοθεί…   Όλα μπορούσανε να γίνουνε στον κόσμο αγάπη μου τότε...

  Έλα λίγο, μόνο για λίγο, ζω και ξαναζώ, κάθε μας στιγμή, σε χώρο μυστικό, καρδιά μου σ'ανταμώνω   Έλα λίγο, μόνο για λίγο, μέσα μου σιωπή, μίλα μου εσυ, όλη μου η ζωή...