Ετικέτα: Ποίηση

Γυναίκα που αγάπησα γυναίκα που έχασα κορμί μου, σάρκα μου. Αυτήν του χωρισμού την ώρα σε ψάχνω και σε τραγουδώ. Γυναίκα που αγάπησα γυναίκα που έχασα κορμί μου, σάρκα μου. Το στόμα...

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Εσένα! Κατά πού...

Μισό μήλο εμείς, άλλο μισό ο απέραντος κόσμος. Μισό μήλο εμείς, άλλο μισό οι άνθρωποι. Μισό μήλο εσύ, άλλο μισό εγώ εμείς...  

Τώρα ποὺ βρῆκα πιὰ μίαν ἀγκαλιά, καλύτερη κι ἀπ᾿ ὅ,τι λαχταροῦσα, τώρα ποὺ μοῦ ῾ρθαν ὅλα ὅπως τὰ ῾θελα κι ἀρχίζω νὰ βολεύομαι μὲς στὴν κρυφὴ χαρά...

Με φόρεσες –σε φόρεσα, εκλογή μονοφόρι. Πρώτα απ’ την καλή. Με γύρισες μετά το μέσα έξω, είχαν παρατριφτεί οι άκρες και οι μόστρες, είχαν στραβοστομιάσει κι οι κουμπότρυπες –θυμίζανε σιωπές...

εσείς που κλείσατε στα χέρια σας τον έρωτα μαβί και που μιλήσατε με φθόγγους σιωπής τη νύχτα την έναστρη εσείς που ζήσατε τον ύπνο μακάρια κοινό και που τη...

και η πρώιμη βροχή άνοιξε αυλάκια στη γέρικη ψυχή Ίδρωσαν τα οστά μου και έσπασε η λαλιά μου όταν χειμώνιασε στο πρόσωπό της. Η αγάπη πλέον έγινε το...

Καλά, θ’ απορροφήσουν κάτι από την έγνοια σου η μέρα, η κίνηση, η δουλειά σου, οι φίλοι, και θα μπορέσεις ύστερα να πας σε κάνα θέατρο ή...

__________________________________________________ Ο χρόνος είναι γρήγορος ίσκιος πουλιών Τα μάτια μου ορθάνοιχτα μες στις εικόνες του Γύρω απʹ την ολοπράσινη επιτυχία των φύλλων Οι πεταλούδες ζουν μεγάλες περιπέτειες Ενώ η...

__________________________________________________ Φοβάμαι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου– βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας «Δώστε τη χούντα στο...