Αρχική Ετικέτες Ποίηση

Ετικέτα: Ποίηση

Στιγμή, Αργύρης Χιόνης

Οι καμινάδες χέρια ικεσίας στο Θεό της σιωπής· η πολιτεία προσεύχεται μες στη νύχτα.    

Πρωινό Τσιγάρο, Άλκης Αλκαίος

Χαράζει η μέρα και η πόλη έχει ρεπό. Στη γειτονιά μας, καπνίζει ένα φουγάρο κι εγώ, σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο και σαν καφέ πικρό.     Άδειοι οι δρόμοι,...

Ράλι, Γιάννης Κοντός

Σήμερα οδηγώ πολύ νευρικά  και με μεγάλες ταχύτητες την πολυθρόνα μου. Ήδη έχω σπάσει τρεις φορές  το φράγμα του νέφους.  Έχουν σακατευθεί, έχουν σκοτωθεί πολλοί σωσίες μου. Έμεινα μόνος....

Τόση πολλή ανάσα, Max Ritvo

Άνοιξε διάπλατα το κορίτσι, γέμισέ την με αέρα: ορίστε η πρώτη βάρκα. Στην αρχή είναι μόνο ένας, πάνω στη βάρκα για έναν, ροζ ώμοι χαστουκίζουν τον άνεμο. Άλλη βάρκα...

Γιὰ τὴ ζωή, Ναζίμ Χικμέτ

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρά, Ὅπως, νὰ ποῦμε, κάνει ὁ σκίουρος, Δίχως ἀπ᾿ ὄξω ἢ ἀπὸ πέρα νὰ προσμένεις τίποτα. Δὲ θά ῾χεις...

Γενικὴ αἴσθηση, Βύρων Λεοντάρης

Πλέουμε πάνω σ’ ἕνα ἀπέραντο πτῶμα. Μὰ δὲ βουλιάζουμε, γιατί δὲ συμβιβάζεται ἡ ἀναπνοή μας μὲ τὴ μπόχα του δὲ συμβιβάζονται τὰ πόδια μας μὲ τὴ λάσπη...

Δευτέρα προς Κυριακή, Αντώνης Τσόκος

Γράφω απόψε ανεπίσημα, Μαρία. Κρυφά από τα δάχτυλά μου. Αν το μάθουν, θα κλειστούν στις τσέπες μου παντοτινά. Είναι περίεργη αυτή η Κυριακή. Η Έλσα...

Σχήμα της απουσίας, Γιάννης Ρίτσος

Ό, τι έφυγε, ριζώνει εδώ, στην ίδια θέση, λυπημένο, αμίλητο όπως ένα μεγάλο βάζο του σπιτιού, που πουλήθηκε κάποτε σε δύσκολες ώρες, και στη γωνιά της κάμαρας,...

Μισή ώρα, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Μήτε σε απέκτησα, μήτε θα σε αποκτήσω ποτέ, θαρρώ. Μερικά λόγια, ένα πλησίασμα όπως στο μπαρ προχθές, και τίποτε άλλο. Είναι, δεν λέγω, λύπη. Αλλά εμείς της...

Κι έτσι, είναι κάπου μια ψυχή, Ναπολέων Λαπαθιώτης

Κι έτσι, είναι κάπου μια ψυχή κι ανίδεη και καλή, που την ποθώ και με ποθεί, και πού με περιμένει, —μα πέφτει η νύχτα τι νωρίς,...

Top

Τάσος Λειβαδίτης: Ο ποιητής της μνήμης, της ήττας, της μάταιης ύπαρξης,...

Τιμήθηκε με: Το πρώτο βραβείο ποίησης στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας στη Βαρσοβία (1953), το πρώτο βραβείο ποίησης του Δήμου Αθηναίων (1957), το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1976), το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1979). Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά, Ρωσικά, Κινέζικα, Σουηδικά, Σερβικά, Ουγγρικά κ.α. Επίσης, υπήρξε ιδρυτικό μέλος της «Εταιρείας Συγγραφέων». Πέθανε στις 30 Οκτωβρίου 1988 αφήνοντας μας ως κληρονομιά, πάνω από είκοσι ποιητικές συλλογές-θησαυρούς.

|Carl Rogers