Ετικέτα: Ποίηση

(29 Απριλίου 1863 - 29 Απριλίου 1933)    Επέστρεφε   Επέστρεφε συχνά και παίρνε με, αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με— όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη, κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά...

Έχει ο καθένας μας, πέρα απ’ το φθόνο έναν άνθρωπο, για τον εαυτό του και μόνο άυλον άνθρωπο – που του απλώνει φυλλωσιά χωρίς να ’ναι δέντρο...

Κάπου θα συναντηθούμε ξανά Σ' έναν στίχο Ή σε μια σκέψη Ή μέσα σ' έναν χτύπο της καρδιάς μας Όταν θα νοσταλγήσει ξαφνικά Γιατί η καρδιά είναι ο τόπος Που επιστρέφουμε πάντα   21-4-2022

Η ζωή, φίλοι, είναι βαρετή. Αυτό δεν πρέπει να το λέμε. στο κάτω κάτω, ο ουρανός λάμπει, η απέραντη θάλασσα επιθυμεί, εμείς οι ίδιοι λάμπουμε κι...

Τώρα το ξέρεις: τα βουνά δε μπορούνε να μας χωρίσουν. Και φεύγοντας έρχεσαι. Και φεύγοντας έρχομαι. Δεν υπάρχει άλλος χώρος έξω απ΄ το χώρο μας. Κι ο...

Πάλι μὲ τὴν ἄνοιξη φόρεσε χρώματα ἀνοιχτὰ καὶ μὲ περπάτημα ἀλαφρὺ πάλι μὲ τὴν ἄνοιξη πάλι τὸ καλοκαίρι χαμογελοῦσε.   Μέσα στοὺς φρέσκους ροδαμούς στῆθος γυμνὸ ὡς τὶς φλέβες πέρα ἀπ᾿ τὴ νύχτα...

Ευχές κροτίδες και φιλήματα ανταλλάσσουν οι άγιες μέρες μεταξύ τους κι εγώ χτυπώ την πόρτα σου   όχι για να εισέλθω μολονότι κατάλληλο είναι το σώμα που φορώ με προϋπηρεσία...

Καθισμένος στο λευκό στερέωμα μιας αιώρας Που κάποιοι αποκαλούν ζωή, μετάβαση, θάνατο και ανάσταση. Το σήμαντρο χτυπάει την ακριβή ώρα του θανάτου της φύσης, Ενώ, οι πρώτες...

Ι   Γιε μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου, καρδούλα της καρδιάς μου, Πουλάκι της φτωχειάς αυλής, ανθέ της ερημιάς μου,   Πώς κλείσαν τα ματάκια σου και δε θωρείς...

Το κακό είναι που παρέμεινες στην επιφάνεια της Το κακό είναι που δεν ήξερες πως η διέξοδος είναι στον πυθμένα που φοβήθηκες να βυθιστείς μέχρις αυτού.