Ετικέτα: Ποίηση

Όταν ο κύριος Φογκ ήθελε να δει τι ώρα είναι έσκυβε από την πολυθρόνα και κοίταζε το πρόσωπό του στο νερό: όμορφος παρά μελαγχολικός και δέκα δευτερόλεπτα τρυφερός και...

άναστρη μια νύχτα σκοτεινή με δρόμους έρημους και μαγαζιά κλειστά κι ούτε ένα φως ν’ ανάβει σε πόρτες και μπαλκόνια   μόνος στεκόμουν κάπου εκεί και κρύωνα ως το μέσα μου κι...

Να σκέφτεσαι όμορφα και να μη φοβάσαι να αντικρίσεις τα άσχημα. Μια φορά πέταξε από πάνω μου μία μαύρη σκιά, στάθηκε ψηλά και ήθελε να με καταπιεί. Τότε...

Η ποίηση μ’ οδήγησε σωστά ίσια καταπάνω σου μ’ ένα σκοτάδι ολόγιομο σαν αστραπή να με στραβώνει. Δε λάθευα ποτέ γιατί οι λέξεις έρχονταν μέσ’ απ’ την αναίσχυντη απόγνωση της άστατης αφής...

(29 Απριλίου 1863 - 29 Απριλίου 1933)    Επέστρεφε   Επέστρεφε συχνά και παίρνε με, αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με— όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη, κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά...

Έχει ο καθένας μας, πέρα απ’ το φθόνο έναν άνθρωπο, για τον εαυτό του και μόνο άυλον άνθρωπο – που του απλώνει φυλλωσιά χωρίς να ’ναι δέντρο...

Κάπου θα συναντηθούμε ξανά Σ' έναν στίχο Ή σε μια σκέψη Ή μέσα σ' έναν χτύπο της καρδιάς μας Όταν θα νοσταλγήσει ξαφνικά Γιατί η καρδιά είναι ο τόπος Που επιστρέφουμε πάντα   21-4-2022

Η ζωή, φίλοι, είναι βαρετή. Αυτό δεν πρέπει να το λέμε. στο κάτω κάτω, ο ουρανός λάμπει, η απέραντη θάλασσα επιθυμεί, εμείς οι ίδιοι λάμπουμε κι...

Τώρα το ξέρεις: τα βουνά δε μπορούνε να μας χωρίσουν. Και φεύγοντας έρχεσαι. Και φεύγοντας έρχομαι. Δεν υπάρχει άλλος χώρος έξω απ΄ το χώρο μας. Κι ο...

Πάλι μὲ τὴν ἄνοιξη φόρεσε χρώματα ἀνοιχτὰ καὶ μὲ περπάτημα ἀλαφρὺ πάλι μὲ τὴν ἄνοιξη πάλι τὸ καλοκαίρι χαμογελοῦσε.   Μέσα στοὺς φρέσκους ροδαμούς στῆθος γυμνὸ ὡς τὶς φλέβες πέρα ἀπ᾿ τὴ νύχτα...