Ετικέτα: Ποίηση

Θα πρέπει Λες Να σε αγγίζω Με φροντίδα Ειδικά Την ώρα Που το τρένο Περνάει πάνω Από το Σπίτι μας Δημιουργώντας Αιφνίδια ρήγματα Ανασφάλειας Κάτω απ’ το Δέρμα σου  

Η Μελπομένη έγραψε το ποίημα αυτό συντροφιά με τη Μαρίζα και το τραγούδι "Έπεσε έρωτας". Συγκεκριμένα αναφέρει "η ερωτική διαδικασία γεννήθηκε από τη φωνή...

V   Πονώ γιατί πέρασε μέσ’ απ’ την καρδιά μου ένα μεγάλο αγκάθι σπρωγμένο με τόση άνεση από δάχτυλα που αγάπησα δίχως ελπίδα δίχως σύνεση και τώρα πια δεν έχω...

Όταν στρώνεις το τραπέζι πριν καθίσεις να ελέγχεις σχολαστικά την αντικρινή σου καρέκλα άν είναι γερή μήπως τρίζει μήπως χαλάρωσαν οι εγκοπές μήπως φαγώθηκαν οι αρμοί άν υποσκάπτει το σκελετό σκουλήκι γιατί εκείνος...

Γυμνός, Iούλιο μήνα, το καταμεσήμερο. Σ' ένα στενό κρεβάτι, ανάμεσα σε δυο σεντόνια χοντρά, ντρίλινα, με το μάγουλο πάνω στο μπράτσο μου που το...

Η υγρασία στέγνωσε από τους τοίχους Τα σώματα επαναπροσδιορίζουν τις καμπύλες και τις αιχμές τους Αποζητούν λίγες σταγόνες ιδρώτα Η υγρασία στέγνωσε από τους τοίχους Η νύχτα επαναπροσδιορίζει...

Με σώμα γυμνό θα σ' αγαπήσω και πάλι. Με χαδια κι' αυταπάτες θα καλύψω τις μέρες μου χωρίς να σε προδώσω ούτε μια στιγμή. Με σώμα εκτεθειμένο στον ήλιο και...

 ΙΧ   Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα Βαθύ γαρίφαλο ακρωτήρι Το χέρι σου έφευγε με το νερό Να στρώσει νυφικό το πέλαγος Το χέρι σου άνοιγε τον ουρανό.   Άγγελοι μ’ έντεκα...

Είναι για μένα το κάλλος σου, Ελένη, σαν την περασμένη εκείνη εποχή που σε μια θάλασσα με φύκια μυρωμένη τον θαλασσοδαρμένο, κατάκοπο ταξιδευτή της Νίκαιας τα πλοία φέραν...

Εγώ είμαι της θύελλας γι’ αυτό σ’ αγαπώ είμαι της λαίλαπας γι’ αυτό σ’ αγαπώ είναι που εντός μου είσαι η δίνη είναι που έσπασες τον άξονα που κράταγε την...