Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας
Τον έρωτα τον ζει, Χρίστος Λάσκαρης
Τον έρωτα τον ζει
μες στα ποιήματα
μα αν τον ρωτήσετε
θα ’θελε και αυτός
να τον ζούσε στο κρεβάτι.
Ποίηση, ΤΣΑΡΛΣ ΜΠΟΥΚΟΦΣΚΙ
χρειάζεται
πολλή απελπισία
δυσαρέσκεια
και απογοήτευση
για να γράψεις
λίγα καλά ποιήματα.
δεν μπορεί ο καθένας
ούτε να την γράψει ούτε να την διαβάσει.
Θα ξέρεις πως δε σ’αγαπώ, Pablo Neruda
Θα ξέρεις πως δε σ’αγαπώ και πως
Σ’αγαπώ αφού η ζωή μας έχεις δυο τρόπους,
Η λέξη είναι φτερούγα της σιωπής
Έχει η φωτιά το ‘να μισό...
Συνοικισμός, Μάνος Ελευθερίου
Αυτός
την είχε ονομάσει πουλί της μουσικής,
αυτή,
αίμα της πέτρας…
Μόνο την ώρα που το ψιθύρισε άκουσε το χτύπημα,
τη στιγμή που του το είπε,
ανάμεσα σε δυο μικρές...
Τα κιάλια, Αντώνης Θ. Παπαδόπουλου
Είχε ανοίξει με λαχτάρα το κουτί.
Το δώρο τους ένα ζευγάρι κιάλια
που τα χάρηκε για καιρό
παίρνοντάς τα σ’ εκδρομές
και περιπάτους.
Με τον καιρό έδειχνε να τα...
Αίμα και λάσπη, Γιάννης Ρίτσος
VI
Δέκα βουνά θα βάλω πάνω σου
Μην ακουστούν τα κύματα της μουσικής
Καθώς τη νύχτα με ανοιχτά παράθυρα
Χτενίζεις την Ενάτη των μαλλιών σου.
Λογοτεχνικό μοτίβο, Mónica Lavín
Της έγραψε τόσους στίχους, διηγήματα, τραγούδια ακόμα
και μυθιστορήματα που μιά νύχτα, γυρεύοντας με πάθος το
χλιαρό κορμί της, δεν βρήκε παρά ένα φύλλο χαρτί ανάμεσα
στα...
Soneto LII, Pablo Neruda
Τραγουδάς κι η φωνή σου μες στον ήλιο
το σιτάρι της μέρας ξεσπυρίζει,
μιλάν τα πεύκα στη χλωρή του γλώσσα:
κελαηδάν τα πουλιά όλα του χειμώνα.
Τα υπόγεια...
Αγάπη μου, Φερνάντο Πεσσόα
Αγάπη μου, προτιμώ τα τριαντάφυλλα απ’ την πατρίδα·
Και πιο πολύ από τη φήμη και την αρετή
Μ’ αρέσουν οι μανόλιες.
Όσο αυτή η περαστική ζωή δε...














